Tweedaagse herfstwandeling Mazenzele 29/11/2008

Zaterdag trokken we opnieuw richting Brussels Gewest. Nu niet de oostkant van Brussel, maar de westkant was ons doel. De streek rond Asse, Affligem en Opwijk was het uitverkoren terrein. De wandelklub Horizon Opwijk organiseerde vanuit de gemeente Mazenzele.

Rond 7u15 vertrokken we uit de startzaal langs de drukke steenweg voor het parcours van 39 kilometer. We dwarsten de grote baan en werden direct via een wegel in een woonwijk gebracht. Bij het verlaten van de woonwijk liepen we even verkeerd, maar een onverhard pad bracht ons uiteindelijk in het halfduister uit Mazenzele. Bij het betreden van de dorpskom van Droeshout werden we rechts afgestuurd. Door een wijk bereikten we een karrenspoor dat ons afzette op het Pieter en Pauluspad. Samen met de 50km stappers daverden we het centrum van Mazenzele binnen. Bij de kerk was de controle opgetrokken. We hadden nog maar 3.4 kilometer dus trokken we verder.

Vanuit Mazenzele liepen we over rustige wegen door de wijk Blarenkwartier terug naar de drukke steenweg. We dwarsten de steenweg en volgden een karrenspoor. Tegen de koude wind beukend en genietend van het kleurenspel, veroorzaakt door de opkomende zon, aan de hemel trokken we verder. We bereikten de gemeente Asse. Overwegend verharde wegen brachten ons  verder en langs een mooie vijver en bij een natuurpad, dat uitmondde bij de controle in Asbeek. Een koffie moest ons wat verwarmen. Veel bekende gezichten in de controle…Tijd om even na te kaarten over onze avonturen van vorige week op de terugweg uit Hoeilaart.

IMAG0002

IMAG0006

IMAG0007

Na de controle stond een lus van 9.8 kilometer op het programma. We gingen de heuvelachtige streek rond Asse verkennen. We klommen leuk uit Asbeek en werden boven op een heerlijk zicht getrakteerd op de golvende streek. Een kasseiweg bracht ons nog hoger en we bereikten Asse-ten-Berg. We dwarsten de grote weg en bereikten een park. De wandelpaden van het park eindigden in een woonwijk die we doorkruisten. Rustige verharde wegen brachten ons bij een vijver.

IMAG0009

IMAG0010

IMAG0011

IMAG0014

IMAG0016

IMAG0018

Van hieruit nam het heerlijk Kruisborre wandelpad het over. Een aaneenschakeling van leuke modderige natuurpaden brachten ons uiteindelijk bij een kapel. Langs de kapel namen we een steile trap naar beneden. Wat volgde was een heerlijke zwerftocht over golvende natuurwegen door de velden. Een stevige klim bracht ons uit de velden en bij de grote weg die we opnieuw dwarsten. We liepen over rustige dalende wegen terug naar Asbeek. Om opnieuw te rusten in de controle naast de eigenaardige roze kerk. Een heerlijk kom soep bezorgde ons opnieuw krachten.

IMAG0019

IMAG0022

IMAG0025

IMAG0026

IMAG0028

IMAG0029

IMAG0031

IMAG0033

IMAG0037

Na de controle werd het terrein minder golvend. We verlieten op enkele steenslagpaden de gemeente Asbeek en werden dwars door het veld gestuurd. Een aaneensluiting van heerlijke natuurpaden bracht ons naar Asse-Ter-Heide, waar we de grote weg dwarsten. Even door de dorpskom en langs cafe het Kravaalbos “bij Stinne” doken we opnieuw de natuur in.

IMAG0038

IMAG0039

IMAG0042

IMAG0043

IMAG0044

Na de splitsing trokken we samen met de 50km stappers richting Affligem. Een mooi stuk natuur, geopend door het gemeentelijk natuur ontwikkelingsplan van de gemeente Affligem, bracht ons in de nabijheid van de abdij van Affligem. Het was dan ook in het gasthof van de abdij dat de controle was opgetrokken. We lieten de kans dan ook niet voorbijgaan om beiden van een heerlijke bruine Affligem te genieten.

IMAG0045

IMAG0050

IMAG0054

IMAG0053

IMAG0052

Snel na de controle doken we opnieuw de natuur in. Heerlijke natuurpaden tussen de hopvelden konden ons bekoren. Na een kort intermezzo van verharde wegen bereikten we via een parking van een café opnieuw de onverharde wegen. Langs
serres en een manege bereikten we de volgende bosdoorsteek.

IMAG0055

IMAG0056

IMAG0057

IMAG0058

Na het nemen van een foto (of was het door de Affligem die we dronken) beoordeelden we een pijl verkeerd. In plaats van rechts te lopen, kozen we voor links. Franco merkte na een tijdje op dat we hier heel alleen liepen. Ik merkte op dat we een tijdje geen pijl meer hadden gezien, maar dit kon want we liepen constant langs een beek. Na een kwartier bereikten we een grote weg. Géén enkele pijl te bespeuren…één mogelijkheid terugkeren op onze stappen. Na onze terugweg zien we hoe dom we zijn geweest. De organisatie trof geen schuld, het was zuiver onze fout. Zo geraken we toch aan een dikke 40km…gebeurd met iedereen wel eens. Niet getreurd, we trokken verder. Het parcours bleef bekoren. De parcoursbouwer deelde gul de natuurpaden uit. Net voor Baambrugge verlaten de 50km stappers ons. Wij trokken langs de kerk naar de controle in een cafe. We rustten er nog eens goed uit en genoten van een koffie en van de cyclocross op TV.

IMAG0062

IMAG0063

IMAG0064

IMAG0066

IMAG0069

We verlieten het cafe en kozen voor een pad rechttegenover de cafe, dat ons heerlijk weer in de natuur bracht. Snel bereikten we het Kravaalbos. We dwarsten het bos en konden genieten van heerlijke herfstplaatjes. Uiteindelijk bereikten we opnieuw de startzaal langs de Steenweg te Mazenzele. Wij hadden er weer een leuke dag opzetten. De tocht had ons kunnen bekoren, alhoewel we beiden de aanloop (de eerste 10 kilometer veel verhard) wat minder vonden. Maar na de heerlijk pittige lus legde de tocht al zijn troeven op tafel en liet ons genieten. Daarvoor doen we het…

IMAG0070

IMAG0074

 

Zonienwoudwandeltochten Hoeilaart 23/11/2008

Bij het opstellen van ons wandelprogramma voor de maand november hadden we Hoeilaart als één van de prioriteiten voor deze maand geplaatst. De weergoden wilden onze plannen dwarsbomen. Maar na overleg zaterdagavond, konden we meerijden zondagmorgen vroeg met Willy en Christiane, waarvoor onze dank. Willy zou 50 stappen, aangezien wij zo snel niet stappen was ons plan om iets minder te stappen dan Willy en ongeveer samen aan te komen.

Om 5u15 zondagmorgen vertrokken we. De wegen lagen er niet slecht bij. De bermen langs de autosnelweg toonden ons dat er deze nacht menig sneeuwbui was gepasseerd. Rond 6u30 en zonder probleem bereikten we de startzaal in het o zo rustige Hoeilaart. Tijd voor de traditionele ontbijtkoeken en een kijk op het parcours. Ons plan was de 36 kilometer te stappen. We zagen wel hoe de dag verliep.

Nadat we de school verlieten werden we in het donker direct over heerlijke wandelpaden gestuurd. Regelmatig moesten we elkaar ondersteunen op het glad wegdek. Maar de oordeelkundig gekozen wandelpaden brachten ons door het centrum van Hoeilaart, langs het stadhuis naar de rand van het Zonienwoud. Wanneer we het woud indoken, moesten we direct beginnen klimmen. Onze weg zoekend in het halfduister, liepen we verder. Enig mooi kwamen we bij de ring. Een tunneltje bracht ons langs de andere kant. Een pad langs een beek nam het over en begeleidde ons naar de controle in Oudergem na een dikke 9 kilometer. Tijd voor een kleine rust.

IMAG0003 IMAG0004

IMAG0008

Na de eerste pauze doken we weer het bos in en het natuurreservaat, de drijborrenvallei bracht ons onder de snelweg en in het rode kloosterbos. We liepen heerlijk tussen enkele vijvers door en genoten van de idyllische plaatjes. De sneeuw had het al mooie landschap een extra pigmentje gegeven. Bij het verlaten van de vijvers bleken de pijlen verdwenen. Noodnummer bellen en twee minuten later zaten we opnieuw in het bos en op het juiste pad. Uiteindelijk bereikten we het witte gebouw (met de naam Rode Klooster) dat we al een tijdje zagen liggen. Door het klooster heen, werden we op pad gezet naar een hellende weg en de controle in Sint-Anna.

IMAG0009

IMAG0010 IMAG0011

IMAG0014

IMAG0016

Na de controle doken we het centrum van Oudergem in. Door een poort en tussen hoge gebouwen volgden we een mooi wandelpad langs een beek. We bleven genieten. Even door de straten en daar verscheen het volgend wandelpad al, gevolgd door enkele heel mooie parken (Senypark en Tenreukenpark). Langs de Repos des chasseurs wandelden we een wijk binnen. Enkele wandelpaden verder stonden we opnieuw in de controle in Ouderghem. Veel bekende gezichten… We schoven aan bij Patrick en Linda, Nestor, J.P. Declerck en Denise,… Bleek dat Patrick afkomstig is uit deze streek, en dus was hij er ook als de kippen bij om ons wat extra streekinformatie te bezorgen.

IMAG0019 IMAG0023

IMAG0029

IMAG0031 IMAG0032

Uiteindelijk trokken we opnieuw op pad. We werden terug naar het Rode kloosterbos gestuurd. We liepen nu niet meer tussen de vijvers, maar richting Tervuren. We werden voortdurend over heerlijke wandelpaden door het zonienwoud gestuurd. Genietend van het witte landschap wandelden we verder. Uiteindelijk mondde onze 7 kilometer lange zwerftocht door het zonienwoud uit in de controle in Jezus-Eik.

IMAG0034

IMAG0036 IMAG0037

IMAG0038 IMAG0039

IMAG0040

IMAG0041 IMAG0043

IMAG0042 IMAG0044

 Van hieruit stond een lus van 4.7 kilometer op het programma. We werden op pad gezet door een woonwijk, maar snel doken we opnieuw het bos binnen. Een zompig graspad door de Koninklijke Schenking was het volgende ingredient. Maar dit overwonnen we op een heerlijke wijze, zodat boswegels ons verder brachten en opnieuw afzetten bij de controle in Jezus-Eik. Nog 6.3 kilometer…

IMAG0045 IMAG0048

IMAG0050

Na de controle liepen we door het centrum van Jezus-Eik. We genoten van de eigenaardige kerk en zochten opnieuw de traditionele boswegels op. We verlieten het bos uiteindelijk en kwamen in een straat genoemd de Welriekendedreef, die we dwarsten. Met de wind pal op de neus doken we een modderige ka
sseiweg in. Bij het verlaten van de kasseistrook begon het te sneeuwen en de laatste kilomters richting Hoeilaart waren dan ook beukend tegen de sneeuw en de wind. Een leuk dalend pad bracht ons terug in het centrum van Hoeilaart en snel ook weer in de startzaal na een heerlijke tocht. De winterse taferelen en de natuurpracht van het Zoniënwoud hadden ons zeker kunnen bekoren. Het was zeker de moeite om in deze tijd van het jaar en bij dergelijk weer de verre verplaatsing te maken.

IMAG0051A

IMAG0052 IMAG0053

IMAG0054

IMAG0055

Uiteindelijk kwam Willy een 1/2 uurtje na ons binnen en was onze opzet geslaagd. We spoelden de sneeuwvlokken weg met enkele abdijbiertjes en vatten de terugweg aan. Jammergenoeg verliep die niet zo vlot als gans de dag. Hevige sneeuwbuien zorgden ervoor dat we meer dan 3 uur reden over de terugweg. Maar Willy bracht ons heelhuids thuis en dat was op dat moment het belangrijkste.

IMAG0056