Cassel-Wervik 55km 25/09/2010

Zaterdag eens niet richting Melle getrokken zoals de voorbije jaren…Maar deelgenomen aan een van de weinige lijntochten die de wandelsport nog rijk is. Deze gaat dan nog door in eigen regio..namelijk Wervik. Ik nam nog nooit een deze wandeling deel en wilde wel eens iets nieuw ontdekken.

Wat is hier eigenlijk de bedoeling?

Het initiatief komt van de vzw Viroviacum Romanum in zeer nauwe samenwerking met WSV Wervik. Daar waar de eerste vereniging tekent voor het historisch karakter van de tocht, staat de gekende Wervikse Wandelsportvereniging borg voor de praktische kant wat betreft het uitstippelen van het parkoers en andere belangrijke sportieve taken. Viroviacum Romanum is de vereniging die het internationaal gekende tweejaarlijks Gallo-Romeins Weekend te Wervik organiseert. Met het organiseren van deze manifestatie wil ze ook het belang van de streek in de Gallo-Romeinse periode in herinnering brengen.
De dagmars wordt georganiseerd langsheen een van de mooiste landschappen van het oude graafschap Vlaanderen. Startend in het Noord-Franse Cassel, gelegen op de hoogste heuvel van het Vlaamse heuvelland, trekken ze door het sterk golvende grensgebied zoveel mogelijk het oorspronkelijke tracé van de Romeinse heirbaan volgend om in het zacht golvend Leiedal, in een der oudst gekende woonplaatsen, Wervik, te eindigen. 
 

dyn002_original_799_592_gif_2626204_1beace705dbfc39cd83542ec2265fb5c.gif

Om 6u stipt vertrokken we met de bus vanuit het Sint-Jozefscollege naar Cassel, waar we rond 7u de bus verlieten op de historische grote markt van Cassel. Het was nog donker en het regende. Veel genieten van de prachtige oude markt was er niet bij. Dus trokken we maar op pad met 39 deelnemers. Onder een mooie poort daalden we stevig uit het centrum. Na een lichte klim en wat rustige wegen bereikten we de Romeinse Heerweg. Niet de meest idylische plaats voor een wandelaar om langs een drukke weg te wandelen. Maar kilometerslang volgden we deze kaarsrechte weg. Via Saint Sylvestre Cappel wandelden we langs deze drukke weg naar Caëstre. De organisatie wisselde de wagenrusten (met degelijke bevoorrading cola, water, banaan, wafel…) af met caferusten. Ik was op pad met Nick van de Sterrebosstappers. Na enkele kilometers waren we samen op pad geraakt. Het tempo zat er stevig in.

Na de cafécontrole in Caëstre verlieten we de drukke weg en wandelden we over rustige  wegen rond Fletre naar Meteren, waar we onder een tunnel opnieuw een wagenrust vonden. In Meteren zochten we opnieuw de drukke weg op. Maar voor even want het waren rustige wegen die ons naar Bailleul leidden, waar we op de Grote Markt een nieuw cafécontrole vonden.

We trokken België binnen over rustige wegen. We beklommen de Ravensberg. De regenjas kwam regelmatig boven want nu en dan dienden we stevige buien te trotseren. We kwamen in het Heuvelland en het parcours werd lekker golvend. Bij de Kauwakker werden we nogmaals bevoorraad voor we een vettige afdaling voor de voeten kregen over een authentiek stukje Romeinse Heerweg. Uiteindelijk bereikten we de cafécontrole in Nieuwkerke. Aangezien er nergens een kilometeraanduiding was, vroegen we aan de stempelaars hoe ver we waren. Ze dachten halfweg?

SDC14232.JPG

We trokken ons weer op gang en liepen langs de kerk van Nieuwkerke de open velden in. Het was even gestopt met regenen en de zon bood ons prachtige panorama’s aan. De Kemmelberg lag naast ons tussen de donkere regenwolken ons toe te kijken. Na een verharde zwerftocht door de velden werden we nogmaals bevoorraad bij een wagen. De organisator zei dat we misschien al halfweg waren. Nick en ik keken elkaar aan. We waren al 4u40 onderweg aan een tempo van 7km/u en nog maar misschien halfweg?

SDC14233.JPG

Na de controle kregen we een heerlijk stukje onverhard die ons naar Mesen bracht. Na een stevige klim kwamen we steeds dichter bij de Vredestoren. We werden er via trappen en een heerlijk plankenpad langs gestuurd. Een heerlijk karrenspoor bracht ons naar het centrum van Mesen. Een heerlijk stukje parcours na de vele beton van de voorbije uren. In café Sint-Sebastiaan werd onze kaart nogmaals afgestempeld.

SDC14234.JPG

SDC14238.JPG

SDC14239.JPG

Na Mesen haalden de rustige verharde wegen opnieuw de overhand. Tussen de velden liepen we na het dwarsen van de weg van Ieper naar Warneton naar de Expressweg die België met Armentieres verbind. Via een tunnel liepen we onder de Expressweg naar het gehucht Au Corentje. Opnieuw onder de Expressweg en zo kwamen we bij de laatste controle aan een molen en bij het toeristisch bureau van Comines-Warneton.

Na de controle zagen we de kerk van Wervik al liggen. We dwarsten opnieuw de Expressweg en een heerlijk karrenspoor bracht ons steeds dichter naar Wervik. Na wat centrumstraten bereikten we kop om 14h opnieuw de startzaal. Na de stempel kregen we een foto van een Romeins soldaat als aandenken en een rijsttaart.

Zoals ik al wist voor het parcours moet je deze tocht niet doen. Aangezien ze in het eerste stuk vooral de Romeinse Heerweg (nu een drukke kaarsrechte weg) volgen. Maar het historisch kader geven deze lijntocht toch iets speciaal.

Voor wie nog meer foto’s wil zien,KLIK op ONDERSTAANDE LINK

http://picasaweb.google.be/kv1304008/CasselWervik25092010#

 

Marche du Centre Culturel Ladeuze 11/09/2010

Ik had afgesproken met Rik om zaterdag nog eens samen op pad te trekken voor 50km. In de Henegouwse gemeente Ladeuze (tussen Ath en Bergen) organiseerde de plaatselijke wandelclub Le Roitelet een tocht van 50km. De weermakers voorspelden een heerlijke zomerdag. Dus trok ik vol verwachtingen richting Ladeuze.

Na een uurtje bollen bereikte ik het centrum van Ladeuze. In de zeer verzorgde startzaal genoot ik van een kopje koffie voor ik rond 6u50 samen met Rik op pad trok. Rustige wegen leidden ons naar Hussignies waar we in een garagepoort na een drietal kilometer onze eerste stempel ontvingen.

Na de controle trokken we een eerste maal richting het kasteel van Beloeil. Langs de parking van de bezoekers werden we het bos rond het kasteeldomein ingestuurd. Natuurpaden stuurden ons langs een heerlijke vijver en wat verder, dieper het bos in. Ondanks de regen van de voorbije week lagen die er niet drassig bij. Over bospaden bereikten we het volgende Henegouwse dorp Quevaucamps. We trokken door het centrum en vanaf de place de Paturage bracht een kerkwegel ons naar de tweede controle. Ook weer in een garagepoort…We rustten er een eerste maal en genoten samen met enkele Waalse vrienden van een cola.

SDC14190.JPG

We trokken ons weer op gang. Rue Joseph Wauters leidde ons uit Quevaucamps. De verharde wegen maakten plaats voor veldwegen. In de open velden trokken we over een afwisselend parcours verder en na een kleine 20km bereikten we Wadelincourt waar we in een schuur controle drie aantroffen. De stoeltjes stonden er heerlijk in de zon opgesteld. De organisatoren trakteerden er ons op een suikerwafel. Samen met een frisse cola genoten we wat van het zonnetje.

SDC14198.JPG

Na de controle volgde een heerlijk stukje parcours. Veel natuurpaden in een klein stukje bos langs en over een riviertje. Geleidelijk trokken we terug naar Quevaucamps en een lange typische kerkwegel in gemalen steen leidde ons terug naar de controle in Quevaucamps na 28km.

Een leuke aaneenschakeling van wandelpaden bracht ons terug naar het bos rond het kasteel van Beloeil. Door het bos wandelden we naar Les Ecacheries, een gehucht van Beloeil, waar we het kanaal dwarsten en op de koer van het plaatselijk schooltje de volgende controle vonden.

SDC14208.JPG

De 50km stappers dienden hier een lus van een zevental kilometer af te werken. Die begon over het jaagpad langs het kanaal. Net op het moment dat het ging beginnen vervelen stuurde de parcoursbouwer ons de berm van het kanaal in. We dwarsten de grote weg en trokken langs de voetbalterreinen van US Beloeil de natuur in. Een heerlijk natuurpad langs het bos nam ons een hele tijd op sleeptouw. Bij 2 vervallen poortgebouwen doken we opnieuw het bos rond het kasteel van beloeil en na een hele tijd dubellopen op het parcours van daarnet bereikten we opnieuw de controle in Les Ecacheries. Nog 9,5km….Het was heerlijk zomers weer en we laafden dan ook weer onze dorst.

SDC14207.JPG

Na de controle liepen we via een kaarsrechte weg terug het bos in en werden we nu tot aan de vijvers van het kasteel geleid. Langs de vijvers werden we naar het centrum van Beloeil. Na een heerlijk ommetje over de typische kerkwegels in gemalen steen bereikten we de kerk en de eigenlijke ingang naar het kasteel, waar we een kijkje gingen nemen. We genoten van het prachtig gebouwe alvorens een leuk parcours met zeer veel wandelpaden  ons afzette in de laatste controle in Hussignies (dezelfde als deze morgen).

De terugweg naar de startzaal werd ingeleid door een heel degelijke aaneenschakeling van wandelwegen. Uiteindelijk bracht het jaagpad langs het kanaal ons terug naar Ladeuze en de startzaal. Tijdens de tocht hadden we weinig bekend volk gezien, maar in de startzaal toch tal van bekenden. Na de begroetingen genoot ik van een heerlijke repas (roti de porc met groenten en frieten). De dag werd afgesloten met enkele bruine leffes alvorens ik voldaan terugbolde. De tocht was niet super. Er waren heel wat degelijke momenten, maar ook mindere stukken. De meeste wandelaars vonden de tocht van vorig jaar beter. Maar mij hoorde je niet klagen…Ik denk dat men geboden heeft wat men kan bieden en de zon was van de partij dus…

Tijdens de tocht nam ik enkele FOTO’S, die kan je bewonderen door op onderstaande LINK te klikken.

http://picasaweb.google.be/kv1304008/Ladeuze11092010#

SDC14223.JPG