Marche de Poilvache Evrehailles 23/03/2013

Zaterdag koos ik voor Marche de Poilvache vanuit Evrehailles. De start voor deze wandeling lag in Evrehailles op het plateau boven de Maas. In dit dorp liggen de ruïnes van Poilvache waarnaar deze tocht werd genoemd.

De ruïnes van Poilvache zijn gelegen op de hoogste rotspunt boven de Maas. Dit kasteel had in de middeleeuwen een strategische positie aan de grens tussen het prinsbisdom Luik en het graafschap Namen, en speelde onder meer een rol in de Guerre de la Vache in de tweede helft van de 13de eeuw. In 1430 werd het vernield.

De wandelclub, Les batteurs de cuir uit Dinant organiseert ieder jaar een tocht vanuit Evrehailles waar alle afstanden (van 6 tot 42km) van bij de Maas opklimmen naar de ruïne. 

Rond 7u ging ik samen met Rik van start voor het parcours van 42km. We werden uit het dorp geleid over verharde wegen tussen de huizen. Snel namen de natuurwegen het over en in dalende lijn trokken we over bospaden richting Yvoir. We denderden het dorp binnen via een heerlijk privépad dat uitmondde op “place des amoureux”… Over de rivier de Bocq kwamen we snel aan bij de eerste controle.

Na de controle liepen we door het centrum tot bij een riviertje. Een tunneltje onder de spoorweg bracht ons naar de Maas. We wandelden langs de brede rivier naar Godinne waar we de tweede controle aantroffen. 

Na de controle trokken we van de Maas weg. Een heerlijke voetgangerstunnel bracht ons onder het station van Godinne door. We klommen over verharde wegen naar de Chapelle Saint-Roch. De twee grootste afstanden trokken apart op pad en een stevige verharde klim leidde ons naar natuurpaden die maar bleven klimmen. Boven wachtte ons een prachtige zwerftocht door het bos. We liepen langs een prachtige eik en begonnen aan onze afdaling die ons naar de controle bracht onder het afdak op de speelplaats van een school in Mont. 

Na de controle trokken de 42km stappers er alleen op uit voor een lus van 9km. Een rustige, licht klimmende weg leidde ons uit Mont. Bij een kruisbeeld doken we de natuur in. We liepen door le Foret domaniale de Tricointe. Onze bosdoorsteek ging over in heerlijke natuurpaden die ons naar Bauche brachten. Net voor het kleine dorp volgden we de verharde weg langs de rivier de Bocq. We kwamen langs de Grot van Notre Dame de Lourdes voor een heerlijk éénmans natuurpad ons opnieuw omhoog bracht. Na wat rondzwerven op het plateau volgde een stevige bosklim. Uiteindelijk daalden we terug naar de controle in Mont.

De rustig, licht opklimmende weg leidde ons opnieuw weg tot bij het kruisbeeld. Nu sloegen we echter linksaf. Heerlijke natuurpaden brachten ons door een klein dalletje voor het weer stevig klimmen werd. Heerlijk natuurwegen zetten ons af op de verharde weg bij het ziekenhuis van Mont Godinne. Een heerlijk natuurafdaling langs een beekje bracht ons terug naar de Maas, die we opnieuw volgden tot in de controle. Nog 12,1 km…Tijd om de innerlijke mens te versterken met een stuk taart en een cola

We werden na de controle op dezelfde manier opnieuw op pad gestuurd als daarnet. Namelijk onder het station van Godinne en opklimmen naar de Chapelle Saint Roch. Nu werden we niet linksaf gestuurd maar bleven we klimmen op vettige natuurwegen. Het bleef regenen en de paden hier waren herschapen in kleine riviertjes en het was dan ook steeds zoeken naar het juiste (droge) spoor. We kregen een verharde afdaling richting Yvoir onder de voeten. Deze werd onderbroken voor een heerlijk dalend natuurpad. Alvorens we verhard langs de spoorweg naar Yvoir wandelden, waar we de controle terugvonden.

Vanuit Yvoir liepen we terug naar de Maas. Langs de Maas (en jammergenoeg ook langs een drukke weg) kwamen we voorbij aan de samenvloeiiing van de Bocq en de Maas maar ook aan île d’Yvoir. Uiteindelijk mochten we van de Maas weg…dit betekende natuurlijk klimmen. Het werd de klim naar de ruïnes van de Poilvache. De klim lag er door de regen vettig bij en dit maakte deze al stevige klim nog zwaarder. Gelukkig was het al een tijdje gestopt met regenen en net toen ik de ruïnes bereikte kwam de zon te voorschijn. De weergoden wilden me dan toch nog een prachtig panorama aanbieden. We genoten er boven met een biertje even van het prachtig vergezicht. 

Uiteindelijk liepen we terug (2,3km) naar het dorp Evrehailles en de startzaal. We hadden er een pittige maar heel mooie tocht opzitten in één van mijn lievelingsstreken…. de Maasvallei….Zo hebben we het graag!

 

SDC17876.JPG

SDC17877.JPG

SDC17878.JPG

SDC17879.JPG

SDC17880.JPG

SDC17882.JPG

SDC17884.JPG

SDC17885.JPG

SDC17886.JPG

SDC17887.JPG

SDC17889.JPG

SDC17892.JPG

SDC17895.JPG

SDC17897.JPG

SDC17898.JPG

SDC17899.JPG

SDC17900.JPG

SDC17901.JPG

SDC17902.JPG

SDC17904.JPG

SDC17905.JPG

SDC17906.JPG

SDC17907.JPG

SDC17908.JPG

SDC17910.JPG