Naar Mont Saint-Aubert 30/03/2014

Op de wandelkalender vond ik zaterdag weinig spectaculaire dingen (dicht bij huis), daarom maakte ik zelf een parcours. Het werd een 35km lange lijnwandeling die vertrok aan mijn huis in Wevelgem en die aankwam op de top van de Mont Saint-Aubert in de omgeving van Doornik. 

Rond 6 uur vertrok ik uit Wevelgem. Via de Leievallei trok ik naar Lauwe. Wandelwegen op de wijk de Opstal en langs de voetbalvelden van WS Lauwe liep ik naar de Molenstraat om op de Lar uit te komen. Van hieruit trok ik een verharde streep naar Moeskroen. Hier trok ik door het natuurgebied Fontaine Bleue. Wandelwegen stuurde me heerlijk rond een kasteel voor ik met de voetgangersbrug de geallieerdenlaan dwarste. Een wandelpad langs de spoorweg bracht me naar Luingne. Langs de kerk trok ik uit het centrum en klom lichtjes de velden in. De Malcensestraat, heerlijk omzoomd door bomen leidde me naar de omgeving van de Long-Bout. Een heerlijke aaneenschakeling van wandelwegen leidde me naar Estaimpuis. Vanuit dit rustig dorpje wandelde ik naar het Spiere kanaal. Onverhard volgde ik de boorden van dit kanaal tot bij het bruggetje in de omgeving van Saint-Leger.

Ik pikte hier het GR123 op. Ik had 20km op de teller en was 3 uur onderweg. Het Grote Routepad stuurde me op een afwisselend wandelparcours in een heerlijk zonnetje naar Estaimbourg. Over natuurwegen achter het kasteel verliet ik Estaimbourg en trok naar Pecq. Hier dwarste ik de grote weg Kortrijk-Doornik en een heerlijk karrenspoor langs een beekje stuurde me naar de Scheldevallei. Even op het jaagpad tot bij de Pont de Pecq. Over de brug en langs de andere kant richting Doornik. In de omgeving van Obigies verliet ik het jaagapd om een heerlijk natuurgebied langs Oude schelde armen te ontdekken. Door de velden verliet ik deze waterrijke omgeving. De markering van het GR pad was even verdwenen en ik was even op de sukkel… moest zelfs over een electricteitspaal een beekje dwarsen. Maar uiteindelijk kwam alles goed en werd ik op weg gezet naar de Mont Saint-Aubert. De omgeving werd golvender en mooier. Na een eerste lichte onverharde klim vatte ik de definitieve klim naar de top aan tussen 2 omheiningen. Een pad dat duidelijk nog sporen droeg van de modderperiode van deze winter stuurde me steeds hoger. Boven had ik een heerlijk zicht voor de poezieweg me definitief naar boven stuurde. Hier vond ik na 35 heerlijke kilometers mijn wagen terug (die ik hier gisteren kwam plaatsen) en bolde ik meer dan voldaan terug. Het grootste lichtpunt was nog dat mijn knie goed stand had gehouden na een weekje rust en dat de ontsteking verdwenen was.

parcours.PNG

 

SDC19645.JPG

SDC19647.JPG

SDC19650.JPG

SDC19651.JPG

SDC19652.JPG

SDC19653.JPG

SDC19655.JPG

SDC19656.JPG

SDC19657.JPG

SDC19659.JPG

SDC19662.JPG

SDC19663.JPG

SDC19664.JPG

SDC19665.JPG

SDC19666.JPG

SDC19667.JPG

SDC19669.JPG

SDC19670.JPG

SDC19671.JPG

SDC19673.JPG

SDC19675.JPG

SDC19676.JPG

SDC19678.JPG

SDC19679.JPG

SDC19680.JPG

SDC19681.JPG

SDC19682.JPG

Verloren Kosttocht Torhout 02/03/2014

Ik heb de intentie om eind augustus deel te nemen met enkele vrienden aan de teamuitdaging, Oxfam Trail walker. Bernard was initiatiefnemer en hij nodigde enkele mensen uit om eens samen te stappen. Dus vertrokken we zondagmorgen rond 6 uur uit de startzaal in Torhout in team met 4 mensen (Bernard, Malika, Chris en mezelf) voor een parcours van 50km.

We werden direct de Ring overgestuurd en trokken door de industriezone. We lieten de groene 62 links liggen en verkenden het Warandepark. In het donker was het zoeken naar het juiste spoor. We verlieten het parkje en werden bijna naadloos het Verloren Kostdomein ingestuurd. Vettige natuurwegen leidden ons door dit domein. Verhard bereikten we Wijnendale dorp van waaruit rustige wegen ons naar het Wijnendale kasteel leidden voor de eerste controle.

Wat volgde was een lus door het Wijnendalebos. Heerlijk vettige natuurpaden leidden ons rond in dit mooi domein. Drie overlopende herten schrikten ons even op. Een glad plankenpad remde even ons tempo voor we opnieuw de controle bereikten.

We trokken opnieuw op pad langs het kasteeldomein. Doken het bos niet in, maar volgden een heerlijk natuurpad langs een kapelletje dat ons naar het gehucht De Engel in Ichtegem leidde. Een heel leuke afwisseling van kasseiwegen en natuurpaden bracht ons terug naar de grote baan naar Oostende, die we dwarsten. Snel vonden we de Groene 62 (= een oude spoorwegbedding) die ons naar Wijnendale dorp terugbracht. Voor de controle werden we nog over een modderig pad gestuurd door een hoeve voor we onze derde stempel kregen. Chris haakte hier na 22km af. Ze had nog verplichtingen tegenover haar werknemer.

Met ons drieen werkten we hier de lus van een vijftal kilometer af. Een heerlijke lus in het bos rond Kasteel d’Aertrycke. De zon schitterde op de vijvers rond het kasteel en liet ons genieten van het prachtig uitzicht.

Na de lus stond een stuk van 7 kilometer geprogrammeerd….We verlieten Wijnendale-dorp en een trap stuurde ons naar de Groen 62 terug. Die volgden we een tijdje richting Torhout. We verleiten die voor een verhard intermezzo. Na de splisting kregen we weer een heerlijk éénmanspad langs een beekje die ons naar het vroegere terrein van Rock Torhout-Werchter stuurde. We rondden het volledig domein en dwarsten opnieuw de baan naar Oostende om op het gehucht Don Bosco uit te komen waar de volgende controle was opgetrokken. We waren 35km ver. Mijn knie deed al de ganse tocht wat pijn en het tempo lag ietsje te hoog voor mij. Ik besliste dan ook de laatste 15km solo af te werken.

Wat volgde was een lus van 7,5km. Verhard werden we uit Don Bosco geleid. We kwamen op het parcours van de vroegere 100km van de Nacht van Vlaanderen en trokken naar het Wijnendalebos. Bij het bos volgden we een hele tijd heerlijke bosdreven die ons opnieuw van het bos wegstuurden. Rustige verharde wegen leidden ons uiteindelijk terug naar de controle in Don Bosco.

Er stonden nog 8,1km op het menu. Door een woonwijk verlieten we Don Bosco. We liepen even op het fietspad langs een drukke weg. Een veldwegel badend in de zon stuurde ons tussen de velden weg van de drukke weg. We vonden uiteindelijk opnieuw een fietspad die ons naar het Moereveldpad leidde. Over heerlijke naturuwegen volgden we dit pad om bij de Kinderboerderij uit te komen voor de laatste controle.

We dwarsten de Ring rond Torhout. Doolden wat rond in de straten van Torhout voor de Kortemarkwegel en het domein Ravenhof ons afzette op de markt en snel ook weer in de startzaal na een heerlijk goeie 50km. Het was een tijdje geleden dat ik nog 50km stapte en ik keek dan ook voldaan terug op een geslaagde tocht en een geslaagde kennismaking met de teamleden van Oxfam trailwalker.

SDC19606.JPG

SDC19607.JPG

SDC19608.JPG

SDC19609.JPG

SDC19610.JPG

SDC19611.JPG

SDC19612.JPG

SDC19613.JPG

SDC19614.JPG