Marche du Printemps Thulin 12/04/2014

Zaterdagmorgen trok ik richting Henegouwen voor de Marche du Printemps ingericht door Les sans Soucis, de club van mijn wandelmakker Rik. Hij was er niet bij, want hij koos voor de 100km in Mortier. Om 6 uur stipt bekwam ik mijn startkaart van de organiserende secretaris in de startzaal in Thulin.

In het donker en in de dikke mist ging ik van start voor het parcours van 40km. Verharde wegen stuurden me uit het rustige dorpje. Ik was even mijn weg kwijt, maar na wat zoekwerk dwarste ik een drukke weg en kreeg ik een onverhard pad met steenslag voor de voeten. Langs enkele windmolens trok de tocht zich een heel eind op gang. De stenen maakten plaats voor een veldwegel en na een hele tijd kwam ik in Audregnies. Ook het sein om het niveau van de tocht op te krikken. Een heerlijk éénmanspad zette me af op een groot plein, voor ik een Ravel werd opgestuurd. Niet voor lang…want ik werd heerlijk over een natuurpad langs een kapel naar beneden gestuurd. Een verharde weg tussen een kabbelend riviertje en Bois d’Audregnies stuurde me naar Montignies-sur-Roc. Ik klom en daalde heerlijk door dit dorp. Uiteindelijk dwarste ik een klein riviertje. Een stevige klim bracht me naar Abbaye St Roc, waar ik in het woonhuis mijn eerste stempel kreeg.

Na de controle volgde ik het GR-pad. Een mooie veldwegel nam me op sleeptouw en bracht me naar Onnezies. Een prachtig natuurpad bracht me naadloos in Bois d’Angre. Ik verliet de 50km en 60km stappers en trok door het bos en onder een tunnel naar de tweede controle in het café Le Chalet du Garde. 

Door het prachtig natuurgebied van le Caillou qui Bique trok ik me opnieuw op gang. Ik kwam bij Jean-Luc en Annie die bezig waren met parcourscontrole uit te voeren. Na een korte babbel (ze konden me geen garantie geven op het verder parcours omdat het nog niet gecontroleerd was) trok ik verder. Ik verliet het natuurgebied en klom lichtjes naar een grote weg, die ik dwarste. Onverharde wegen langs een mooie vijver stuurden me verder. Een lange rechte onverharde weg leidde me naar de Franse stad Sebourg. De intrede in dit stadje was heerlijk. Wandelwegen zetten me af bij een riviertje dat ik een tijdje diende te volgen om bij trappen uit te komen. Die leidden me langs de kerk naar een café recht voor de kerk waar de derde cotrole was opgetrokken. 

Een dalende verharde weg leidde me uit het stadje. Ik liep langs een mooie waterval voor een klimmend pad me naar een heerlijk éénmanspad stuurde. Deze prachtige veldwegel daalde naar een kapel en terug naar de oorspronkelijke weg. Een onverharde veldwegel bracht me naar het gehucht Le Pommier (met de bijhorende hoeve) en verder naar Marchipont waar ik in de kantine van de Mini Golf controle 4 aantrof.

Na een heen en terug naar de kantine dwarste ik de rivier L’Hanneau en dook ik opnieuw Frankrijk binnen. Ik bereikte onverhard het volgende Frans stadje Quiévrechain. Ik werd heerlijk een park ingestuurd. Liep langs een prachtige vijver voor ik over een éénmanspad heerlijk langs het riviertje L’Haneau werd gestuurd. Ik wandelde al een hele tijd pal op de Franse grens. Ik trok even België in om op het voetbalveld van Quiévrain mijn vijfde stempel af te halen. 

Na de controle trok ik terug naar het riviertje. Ik volgde dit opnieuw voor ik door een natuurgebied werd gestuurd langs een oude rivier arm. Uiteindelijk stuurde een heerlijk brugje me over de rivier. Langs een prachtige waterval kwamen ik bij een kerkwegel. Een heerlijke lange stapwegel leidde me bijna volledig tot in de controle  in Hensies. Dirk en Christelle waren er van dient. Na een korte babbel ging ik opnieuw van start voor de laatste 7 km.

Het parcours bleef een hoog niveau halen. Nu stuurde een karrenspoor me, na het dwarsen van een drukke weg, opnieuw naar een natuurgebied. Ik overwon de heerlijke graswegels om in Montroeuil sur Haine uit te komen. In een statige herenhoeve was in de Cave des Sans Soucis de laatste controle opgetrokken. 

Een betonbaan stuurde me opnieuw naar een heerlijke graswegel. Een veldwegel nam het over en leidde me over de drukke weg terug naar Thulin na een heel degelijke tocht. Het zonnetje was me komen vergezellen en meer dan voldaan liet ik rond 11u45 mijn wandelboekje afstempelen. Zo’n parcours mogen ze me ieder week voorschotelen…jammer van de mist in het begin.

 

SDC19720.JPG

SDC19723.JPG

SDC19725.JPG

SDC19726.JPG

SDC19727.JPG

SDC19728.JPG

SDC19730.JPG

SDC19731.JPG

SDC19732.JPG

SDC19733.JPG

SDC19734.JPG

SDC19735.JPG

SDC19736.JPG

SDC19737.JPG

SDC19738.JPG

SDC19739.JPG

SDC19740.JPG

SDC19741.JPG

SDC19742.JPG

SDC19743.JPG

SDC19744.JPG

SDC19745.JPG

SDC19746.JPG

SDC19747.JPG

SDC19748.JPG

 

Mijn Ronde van Vlaanderen …Wevelgem-Oudenaarde 05/04/2014

In de loop van de week groeide het idee om ook mijn eigen Ronde van Vlaanderen te creeeren en te voet naar de aankomst van de Ronde in Oudenaarde te trekken. Zaterdagmorgen rond 5u45 ging ik bij mij thuis in Wevelgem van start. Ik wandelde naar de Leievallei en via het grondgebied Lauwe kwam ik bij de vijvers van het domein Biezeveld. Wandelwegen leidden me naar Marke. Via de voetbalvelden kwam ik in het centrum van Marke. Het Guldensporenpad (een wandel- en fietspad die parallel aan de spoorweg dwars door Kortrijk loopt) nam me op sleeptouw. Ik passeerde het Station van Kortrijk en liep tot bij Kapel Ter Bede.

Iets verder op het grondgebied Stasegem verliet ik dit pad. Onder de E17 en via de Keizershoek kwam ik bij het kanaal Kortrijk-Bossuit, dat ik dwarste om langs het kanaal over onverharde wegen verder te trekken. Een natuurpad stuurde me richting Sint-Lodewijk Deerlijk. Even door een kleine industriezone, voor de eerste kerkwegel me naar de Oliebergstraat leidde. Lichtjes klimmend vond ik het centrum van Sint-Lodewijk. Enkele kerkwegels leidden me uit het centrum voor rustige wegen me steeds dichter bij Ingooigem brachten. Enkele leuke paden zetten me af bij de kerk. Achter de kerk vond ik een labyrint van wandelwegen die me naar de omgeving van de Tiegemberg bracht. Ik speelde wat jojo op de flanken van de Tiegemberg door enkele stapwegels te volgen. Uiteindelijk bereikte ik de top en volgde ik een heerlijke aaneenschakeling van stapwegels om in het dal richting Anzegem uit te komen. Golvende wegen leidden me naar het centrum van Anzegem voor de zoveelste kerkwegels me naast de kerk lieten uitkomen. Even de Wortegemseweg voor ik heerlijk via de Weedries het golvend langdschap in de omgeving van Gijzelbrechtegem indook. 

Een heel degelijke aaneenschakeling van stapwegels en onverharde wegels brachten me langs het Bouvelobos naar de grens met Oost-Vlaanderen. Het eerste dorp dat ik bereikte in deze provincie was Elsegem. Net voor het centrum vond ik een heerlijk onverharde stapwegel. Na een beekpassage en tussen de velden, badend in een heerlijk lentezonnetje, dwarste ik een weg. De onverharde wegel werd een stapwegel met de typische tegels uit deze streek. Ik bereikte Petegem. Ik liet mijn idee om via de Donkvijvers naar de aankomst te trekken vallen en koos voor het parcours van de renners voor de laatste 2 kilometer. Samen met de wielertoeristen (ook bezig aan hun ronde) bereikte ik uiteindelijk de aankomst na een genietbare wandeling van 40km. Gina pikte me bij de streep op en voldaan trokken we huiswaarts.

Gemeenten waar ik doortrok : Wevelgem-Lauwe-Marke-Kortrijk-Harelbeke-St-Lodewijk-Deerlijk-Ingooigem-Tiegemberg-Anzegem-Gijzelbrechtegem-Elsegem-Petegem-Aankomst in Oudenarde. Mijn GPS viel net voor Sint-Lodewijk-Deerlijk uit…vandaar 2 kaarten

Capture 1.PNG

Capture 2.PNG

SDC19685.JPG

SDC19686.JPG

SDC19688.JPG

SDC19690.JPG

SDC19692.JPG

SDC19694.JPG

SDC19696.JPG

SDC19697.JPG

SDC19698.JPG

SDC19699.JPG

SDC19700.JPG

SDC19701.JPG

SDC19702.JPG

SDC19703.JPG

SDC19704.JPG

SDC19705.JPG

SDC19707.JPG

SDC19708.JPG

SDC19709.JPG

SDC19710.JPG

SDC19712.JPG

SDC19713.JPG

SDC19714.JPG

SDC19716.JPG