Points Verts Limal 22/02/2015

Zondag kozen we niet voor de Nationale Wandeldag, omdat ik niet hou van het drukke gedoe. Dus kozen we voor de rust en voor een Points Verts (ADEPS organiseert dergelijke wandelingen in het Waals landsgedeelte)  te Limal. Jammer genoeg stelden we bij onze aankomst aan de startzaal vast, dat het ook hier heel druk was. Na wat zoeken konden we onze wagen toch veilig parkeren. Kaarten ophalen en door het centrum trokken we ons op gang voor het parcours van 20km.

Bij het station van Limal kwam de rust geleidelijk aan terug. We kregen een licht oplopende veldweg voor de voeten. De zon begon de mist te verdrijven.  Boven draaiden we rond het kerkhof en snel verlieten de 10km stappers ons. We bleven op het plateau, voor een dalende holle weg ons op sleeptouw nam (Promenade du Pinchart). Beneden verlieten de 15km stappers ons. Meteen het sein voor de parcoursbouwer om alle registers open te trekken. Een schitterend natuurpad langs een beekje (Le Pinchart) liet ons uitgebreid genieten. We verlieten het riviertje en een licht oplopend vettig pad was het volgend ingredient. Chemin de la Grange stuurde ons terug naar beneden. We rondden een impossante hoeve die dienst doet als brasserie voor we opnieuw de natuur indoken. We trokken opnieuw langs het riviertje. Onze zwerftocht mondde uit bij l’étang de Buston. We namen er een eerste pauze in het caféetje met de passende naam Buston.

Na onze pauze kwamen we in een woonwijk. Wandelpaden leidden ons tussen de huizen naar een pleintje waar in één van de huizen een controle was opgetrokken. We genoten er van een koffie met een broodje.

Na de controle trokken we naar het station van Ottignies. Over de parking en via een sterk dalend pad kwamen we op de grote weg. We dwarsten de spoorweg en volgden die direct op een wandelpad. Een trap bracht ons langs een riviertje. We volgden de meanders. Tussen de huizen trokken we naar het bos van Lauzelle.

Wat volgde was een heerlijke rondleiding door dit prachtig bos met veel vijvers. Wanneer we weer samen kwamen met de 15km stappers klommen we geleidelijk uit dit bos. Boven brachten leuke wandelwegen ons naar beneden tot bij de Dijle. Van hieruit stonden we snel weer in de startzaal in het centrum van Limal na een magnifiek mooie wandeling. Hier hadden we beiden enorm van genoten.

SDC10996.JPG

SDC10997.JPG

SDC10999.JPG

SDC11000.JPG

SDC11003.JPG

SDC11004.JPG

SDC11006.JPG

SDC11011.JPG

SDC11012.JPG

SDC11016.JPG

SDC11018.JPG

SDC11019.JPG

SDC11021.JPG

SDC11022.JPG

SDC11024.JPG

SDC11029.JPG

SDC11031.JPG

SDC11033.JPG

SDC11034.JPG

SDC11037.JPG

SDC11040.JPG

SDC11042.JPG

SDC11043.JPG

SDC11044.JPG

SDC11046.JPG

SDC11049.JPG

SDC11051.JPG

SDC11053.JPG

 

Parcours.PNG

Marche du Bois du Cazier Nalinnes 21/02/2015

Zaterdag richting Nalinnes getrokken…niet als vroeger voor de 50km…maar om samen met Gina het parcours van de 20km te wandelen. In de drukke startzaal consulteerden we voor onze start even de wandelkaart. Tot onze grote verrassing stelden we vast dat er op het parcours van 20km… 2 controles waren…maar dat controle 1 reeds na 3km was en controle 2 reeds na 8km. Betekende dat het laatste stuk uit 12km bestond. We maakten er ons geen zorgen in en trokken op pad. Zo goed als direct doken de eerste natuurpaden op. We dwarsten het bois du Prince. Snel nam een verharde weg het over. Een heerlijk veldwegel bracht ons in de eerste controle.

Na de controle volgde een spectaculaire bospassage die uitmondde in de Rue de Jamioulx. We volgden die een hele tijd. We daalden verder door een woonwijk. Na het dwarsen van een grote weg, daalden we verder. We passerden onder een spoorwegbrug en kwamen bij de voetbalterreinen van US Jamioulx. De jeugdploegen waren er aan hun wedstrijden bezig op velden waar modder het gras had vervangen. Een kort bospassage bracht ons op de parking van de voetbalvelden. Langs het station van Jamiolux kwamen we snel in het centrum en in de controle (inderdaad na 8km).

Na de controle klommen we lichtjes uit het dorp. Een heerlijk natuurpad langs een beekje bracht ons steeds hoger. We verlieten de andere afstanden en trokken alleen op pad. Een heerlijk opklimmend vettig pad bracht ons op een plateau die we een heel tijd volgden. Een degelijke aaneenschakeling van wandelwegen bracht ons steeds dichter bij Ham-Sur-Heure. We dwarsten de rivier l’Eau d’Heure en kwamen bij het mooie kasteel. We verlieten het parcours en trokken het centrum van het rustige stadje in. Onze zoektocht werd beloond en we vonden op het marktplein een caféetje waar we even konden rusten.

Na onze pauze trokken we terug naar het kasteel en het parcours. Achter het kasteel maakten we een weide doorsteek en een leuke wandelweg nam ons op sleeptouw tot bij een barrage. We passeerden enkele bruggetjes en kwamen bij het station van Ham-Sur-Heure. Wat volgde was een verharde klim op de boord van een drukke weg. Boven kergen we even een bosdoorsteek voor de voeten. Langs een containerpark kwamen we terug op de grote weg. Het begon stevig te regenen en een vettige veldwegel verloste ons van de drukke weg. Na een verhard intermezzo bracht een bijna kaarsrechte veldwegel ons terug naar de startzaal

Het parcours van de 20km blaasde noch warm, noch koud…Er waren degelijke stukken bij, maar voor ons ook vervelende stukken. We genoten nog wat na in de zaal met een drankje. Geleidelijk aan vielen de beren van de 50km binnen. Een blij weerzien met tal van hen….

SDC10953.JPG

SDC10954.JPG

SDC10956.JPG

SDC10958.JPG

SDC10959.JPG

SDC10961.JPG

SDC10962.JPG

SDC10964.JPG

SDC10965.JPG

SDC10968.JPG

SDC10972.JPG

SDC10973.JPG

SDC10979.JPG

SDC10981.JPG

SDC10983.JPG

SDC10984.JPG

SDC10987.JPG

SDC10988.JPG

SDC10992.JPG

parcours.PNG

 

Zwalmse 12 dorpentocht Zwalm 15/02/2015

Zondag hebben we een lus gemaakt door de Zwalmstreek. We starten vanuit Munkzwalm in een heerlijk zonnetje en kozen voor het parcours van 15,5km. We werden direct na de start op een wandelpad langs een beekje gestuurd. Maar voor even….Verharde wegen werden het ingredient….We verlieten Munkzwalm en trokken tussen de velden naar de spoorweg. Die volgden we even, voor we hem dwarsten. Rustige wegen stuurden ons naar Sint-Denijs-Boekel. Net voor het betreden van het dorp kregen we een heerlijk opklimmend vettig pad voor de voeten. Boven ontdekten we de dorpskom van Sint-Denijs-Boekel met het mooie monument van de handschoenstikster. We maakten een ommetje in het dorp voor een zo goed als rechte streep beton ons in licht dalende lijn naar de kerk van Sint-Blasius-Boekel bracht. We volgden even de N454. Een ommetje achter de drukke weg zette ons na 7 km af in een overdrukke controle. Gelukkig vonden we buiten nog een stoel en konden we op de binnenplaats wat genieten van de zon.

Na de controle volgden we de drukke N454 op het fietspad. De 11km stappers verlieten ons. Wij trokken verder tot bij het grote kruispunt met de N451. We volgden nu de N451 op het fietspad. Na een tijdje werden we verlost en klommen verhard naar een kappelletje. De afdaling mondde uit in Rozebeke. We rondden de kerk en ook hier genoten we van een momumentje. Rustige verharde wegen brachten ons door een dal naar Roborst. Na een bezoek aan de pittoreske dorpskom werden we net voor de kasseien van de Paddestraat linksaf gestuurd. Het ingredient van deze toch bleef hetzelfde verharde wegen. We trokken terug richting Munkzwalm. We dwarsten de spoorweg en werden eindelijk getrakteerd op wandelwegen. Een heerlijk pad langs de Zwalm nam ons op sleeptouw tot bij de Zwalmmolen. We genoten er van de watervalletjes bij de molen in een heerlijk zonnetje. Het was om en bij de 10 graden en het was voor het eerst dit jaar echt genieten van het lentezonnetje. Langs de camping Canteclaer kwamen we terug bij de spoorweg. Een stapwegel bracht ons terug bij het station van Munkzwalm en de startzaal. Een tocht met veel te veel verhard was mijn oordeel….gelukkig had het goede weer veel goed gemaakt en keerden we toch goed gehumeurd huiswaarts.

 

SDC10922.JPG

SDC10924.JPG

SDC10925.JPG

SDC10929.JPG

SDC10932.JPG

SDC10933.JPG

SDC10934.JPG

SDC10936.JPG

SDC10937.JPG

SDC10940.JPG

SDC10942.JPG

SDC10943.JPG

SDC10944.JPG

SDC10946.JPG

SDC10947.JPG

SDC10950.JPG

parcours.PNG

Geutelingentocht Elst 14/02/2015

Elst, een deelgemeente van Brakel, is éénmaal per jaar dé “place to be” in de Vlaamse Ardennen. De eerste zondag na 9 februari zijn het er Geutelingenfeesten. Elst ligt in het Zuiden van Oost-Vlaanderen, op de overgang van de Vlaamse Ardennen naar de Zwalmstreek.

Geutelingen zijn een soort pannekoeken. Tot in de jaren ’30 werden geutelingen in heel wat dorpen van de Vlaamse Ardennen gegoten, steeds in de periode rond Lichtmis. Kort vóór WO II raakten de geutelingen in de vergeethoek. In 1972 goot de jeugd van Elst in de weinige ovens die toen nog niet ingevallen of afgebroken waren, een paar honderd geutelingen. In februari 1981 ontstond het GEUTELINGENCOMITEE. De op sterven na dode geuteling is thans springlevend.

Naar aanleiding van deze Geutelingenfeesten organiseren het feestcomité en de wandelclub Dwars door Brakel een geutelingentocht. In het piepkleine dorp Elst wordt vanuit een grote feesttent een wandelparcours uitgestippeld. Er worden drie lussen aangeboden van een goeie 6 kilometer. Zaterdag trok ik samen met Gina naar Elst. We wandelden de 3 lussen (19 km). De gele (6,3km) langs de Leberg, de Haaghoek….De groene (5,6 km) langs het gehucht Boembeke en het huis van Panamarenko….De blauwe (7,2 km) langs de Valkenberg en het gezellig dorpscafé in de Hengst. Hier reeds de foto’s later een meer uitgebreid verslag.

SDC10882.JPG

SDC10883.JPG

SDC10884.JPG

SDC10886.JPG

SDC10887.JPG

SDC10888.JPG

SDC10889.JPG

SDC10890.JPG

SDC10891.JPG

SDC10893.JPG

SDC10894.JPG

SDC10896.JPG

SDC10897.JPG

SDC10898.JPG

SDC10900.JPG

SDC10901.JPG

parcours.PNG

Wintertocht Sint-Maria-Lierde 08/02/2015

Zondagmorgen  trokken we richting  Vlaamse Ardennen. In St-Maria-Lierde organiseert CSC Lierde reeds voor de 16de maal haar Wintertocht.  Rechtover de gerestaureerde OLV van Lourdes kapel, in de volksmond ‘ Vulders kapelle ‘ treffen we de startplaats in het parochiaal centrum. 

Een kijkje op de trajecten leert ons dat de tocht is opgebouwd uit 2 lussen. Een verharde lus van 6km en een natuur lus 13,9km met een controle. Na het begroeten van veel bekenden en de obligate koffie trekken we ons op gang.  Tussen de bebouwing verlaten we de dorpskern en maken we een doorsteek door de plaatselijke KMO zone Wolfsveld. We volgen even de grote weg Brakel-Ninove tot een kanjer van een veldweg de bovenhand neemt en ons richting Ophasselt stuurt. We dwarsen opnieuw de grote weg en duiken het Hasseltbos in. Heerlijk golvende bospaden nemen ons op sleeptouw. Na een drassige passage komen we op de verharde weg. Gelukkig maar voor even want een heerlijke natuurwegel neemt het over. Op bekoorlijke wijze volgen we een beekje. Plankenpaden laten ons regelmatig het beekje oversteken. We verlaten geleidelijk het bos. En na het dwarsen van een weg stuurt men ons over een zeer vettig pad. De meeste wandelaars zoeken een goed spoor in de akkers naast het pad, maar ook dit is geen ideale oplossing. Ploeterend bereiken we de wijk Kakebeke. Hier merken we een monumentje op ter eer van een neergeschoten Lancaster bommenwerper in de vooravond van 21 december 1942. Met uitzondering van de Nieuwe-Zeelandse staartschutter, die gewond gevangen genomen werd , kwam de rest van de bemanning om het leven. Na het monument trakteert de parcoursbouwer ons opnieuw op een heerlijk natuurpad, die ons bij een oude vervallen kapel brengt. Van hieruit leidt een éénmanspad ons terug naar het centrum van Sint-Maria-Lierde, waar we de controle vinden.

Na de controle klimmen we verhard uit het centrum. We komen in de omgeving van de Waseberg. Bij een kapel duiken we weer de natuur in. Na een beekpassage klimmen we opnieuw, eerst onverhard later verhard. Boven betreden we een door klapdeuren een vettig stukje weide. We dalen en een streep beton zet ons af in het volgend natuurpunt, Parkbos Uilenbroek. Heerlijke natuurpaden leidden ons door dit prachtig stukje natuur. De zon is ons komen vergezellen en we genieten enorm van het aangeboden decor. Een nauwe passage tussen enkele prikkeldraden stuurt ons terug naar de bewoonde wereld. We bereiken terug de rand van Sint-Maria-Lierde. Een mooi oplopende kerkwegel brengt ons terug in de dorpskom voor we snel terug in de startzaal staan na een heel degelijke lus van 13,9km.

Na de korte stop vatten we het laatste deel van de tocht aan. Dit is een verharde lus van 6km. Die brengt ons richting Hemelveerdegem.  Na de beklimming van de Langemunte dalen we geleidelijk naar de omgeving van het station van Lierde.  Door een woonwijk rondden we het station. Via de Caudenberg wandelen we terug. We worden nog op een jenevertje getrakteerd voor we de oplopende kerkwegel van daarnet terugvinden en dus ook de startzaal na een verrassend mooie wandeling in de uitlopers van de Vlaamse Ardennen.

SDC10846.JPG

SDC10849.JPG

SDC10852.JPG

SDC10853.JPG

SDC10854.JPG

SDC10857.JPG

SDC10859.JPG

SDC10860.JPG

SDC10861.JPG

SDC10862.JPG

SDC10864.JPG

SDC10865.JPG

SDC10866.JPG

SDC10868.JPG

SDC10869.JPG

SDC10871.JPG

SDC10872.JPG

SDC10873.JPG

SDC10875.JPG

SDC10876.JPG

SDC10878.JPG

SDC10879.JPG

SDC10880.JPG

SDC10881.JPG

parcours.PNG

Marche des Gadlis dè Péron d’or Remouchamps 01/02/2015

Remouchamps, een vredig plaatsje aan de oevers van de Amblève is bij veel mensen gekend voor zijn grotten of voor zijn bekende helling uit Luik-Bastenaken-Luik…La Redoute. Vanuit het Cultureel centrum van dit stadje gingen we zondag van start voor onze wandeling. We dwarsten direct de Amblève en volgden die even. Tussen de huizen vonden we een trap. De trap was de inleiding van een zeer pittige klim over zeer glibberige paden. Wandelaars zochten hier en daar steun aan de takken van de bomen of hielpen elkaar vooruit. Heelhuids geraakten ook wij zigzaggend boven. We verkenden het bosrijk plateau en werden getrakteerd op een prachtige point de vue. Nu eens klimmend, dan weer dalend trokken we genietend door het bos. We trokken onder de snelweg en verlieten het bos. Een verhard pad parallel aan de snelweg nam ons op sleeptouw. We kwamen in hoger gelegen gebieden en dit was ook te zien aan de dikkere sneeuwlaag die hier lag. We vonden het nietig plaatsje Playe op onze weg. In één van de huizen van dit gehucht was de eerste controle opgetrokken.

Na de controle doken we onder de snelweg. De 7km stappers verlieten ons en wij trokken onverhard verder langs de andere zijde van de snelweg. Eerst licht golvend later volgde een tweede heel stevige klim. Boven waaide een ijzige wind heel stevig, maar werden we ook getrakteerd op heerlijke vergezichten. We draaiden van de snelweg weg en bereikten het gehucht Damré. We kwamen voorbij het station van le petit train de Damré. Eénmaal door het gehucht doken de natuurpaden weer op. Het was echt ploeteren in de modder en zoeken naar het juiste spoor. Maar uiteindelijk bereikten we Florzé. We daalden stevig en na het dwarsen van de weg vonden we in een soort parochiezaal de controle. De voertaal was er Nederlands want de club van Herentals was er met een bus en veel leden van die club bevonden zich in de controle.

Na de controle doken we direct weer de natuur in. Een vettig pad nam ons kilometers lang op sleeptouw en mondde na een klim uit in het gehucht Sur La Heid. We kregen even verharde wegen onder de voeten. Maar snel volgden we het GR pad en daalden we over zeer vettige paden naar het uitkijkpunt (Belvédère Walter Fostier) waar we een zicht hadden over Remouchamps en de Amblève (jammer van de mist). Zigzaggend daalden we hierna heel stevig om in de Rue Trotinfosse terug in de bewoonde wereld te komen. Langs de kerk van Sougné vonden we de Amblève terug, die we dwarsten om opnieuw in de startzaal uit te komen.

Deze tocht krijgt van mij één omschrijving SCHITTEREND….Een zeer pittige tocht door het hoogteverschil en de modder en dit in een heerlijk sneeuwlandschap…We hebben er echt van genoten. Geniet nu mee van de foto’s hieronder….

SDC10798.JPG

SDC10799.JPG

SDC10800.JPG

SDC10803.JPG

SDC10810.JPG

SDC10812.JPG

SDC10814.JPG

SDC10815.JPG

SDC10816.JPG

SDC10817.JPG

SDC10818.JPG

SDC10819.JPG

SDC10822.JPG

SDC10823.JPG

SDC10825.JPG

SDC10826.JPG

SDC10831.JPG

SDC10832.JPG

SDC10833.JPG

SDC10835.JPG

SDC10836.JPG

SDC10841.JPG

SDC10843.JPG

SDC10844.JPG

SDC10845.JPG

parcours.PNG

Marche d’après midi Alleur 31/01/2015

Zaterdagnamiddag in de streek rond Luik hebben Gina en ik deelgenomen aan een wandeling georganiseerd door La Savate Alleuroise. De startzaal bevond zich op enkele meters van de kerk van Alleur. Langs de kerk werden we direct door een heerlijk ondergesneeuwd stadspark gestuurd. Enkele wandelwegen door een woonwijk leidden ons verder. Na de splitsing van de 4km stappers stuurde een rechte weg ons naar de kerk van Lantin. Vanaf de kerk stapten we naar het fort van Lantin, waar in een miniscuul lokaaltje de controle was opgetrokken. Het fort van Lantin is een van de twaalf forten rond Luik opgericht voor de verdediging van de Belgische stad Luik in de late negentiende eeuw op initiatief van de Belgische generaal Alexis Brialmont.

Na de controle stond een lus geprogrammeerd. We wandelden terug tot bij de kerk van Lantin. Vandaar trokken we over verharde wegen langs de gevangenis van Lantin. We dwarsten de drukke weg naar Tongeren en bereikten Voroux-Lez-Liers. We verkenden het centrum voor onverharde wegen ons terug brachten tot aan de Tongerse steenweg. Die dwarsten we opnieuw om het Fort van Lantin terug te vinden. We rustten er even uit bij een drankje.

Na de tweede controle trokken we in rechte lijn terug naar Alleur. Via een parkdoorsteek en een woonwijk vonden we de startzaal terug na een rustige wandeling in een winterzonnetje. 

SDC10781.JPG

SDC10782.JPG

SDC10783.JPG

SDC10784.JPG

SDC10786.JPG

SDC10787.JPG

SDC10788.JPG

SDC10789.JPG

SDC10790.JPG

SDC10791.JPG

SDC10792.JPG

parcours.PNG