50km au pays de Quintine Ellezelles 03/07/2010

De zomer had ons landje stevig in de greep de voorbije week. Met temperaturen boven de 30°C was het constant bakken en braden. Voor zaterdag werd onweer voorspeld. Maar veel wandelaars deinsen niet terug voor de hitte of voor een onweer. Zo waren zaterdag 181 wandelaars op pad voor de 50km van les Trouveres d’ Ellezelles.

Ook ik was er…Ik had afgesproken rond 6u30 met Rik in de startzaal. Vroeger dan verwacht bereikte ik de landbouwschuur in de Arbre Saint-Pierre die dienst deed als startzaal. Na het groeten van veel bekenden en het nuttigen van de traditionele koffie, gingen we van start.

Ellezelles is een gemeente in de provincie Henegouwen. De gemeente telt ruim 5500 inwoners. Ellezelles ligt in het noorden van de provincie, nabij Ronse. Het dorp bevindt zich in het natuurpark “Parc naturel du Pays des Collines”, dat 25.000 hectare bestrijkt. We hadden dan ook wat verwachtingen voor deze tocht die ons door de golvende en bosrijke omgeving van Pays des Collines diende te brengen.

Een afwisselend parcours van 3,45km door het licht golvend landschap was een zeer degelijke intro en leidde ons naar de eerste controle op de koer van een kleine hoeve in Grand Monchaut.

Na de controle bleef het genieten van het aangeboden parcours en landschap. Het was broeierig warm en boven de vele prachtige vergezichten zagen we nevelslierten hangen. Van het aangekondigde onweer nog geen spoor. Het parcours werd steeds beter…we werden steeds meer op natuurwegen getrakteerd. En na een stevige verharde klim vonden we de tweede controle in een landbouwschuur La Bousee in Frasnes-lez-Buissenal na 10,05km.

Na de controle bleven we even op het plateau lopen en werden heerlijk het bos ingestuurd. Ondanks de droogte lagen de paden er hier en daar drassig bij. We verlieten het bos en bereikten de volgende splitsing. Een eigenaardige aangebracht splitsingsbord stuurde veel wandelaars de verkeerde weg op. Gelukkig voor hen kwamen ze direct weer op het parcours terecht, ze hadden dan wel een lus van een viertal kilometer gemist. We stonden ook op het punt om de verkeerde weg in te slaan, maar een wandelaar van Mont Marche Tournai wees ons de juiste weg. Gelukkig want het extra lusje was zeer degelijk. Het liet ons stevig dalen in het bos en over natuurwegen. Om na een verhard ommetje over heerlijke natuurwegen te laten opklimmen. Rustige wegen leidden ons naar het centrum van Buissenal waar we in de school bij de kerk onze derde controle vonden. Tijd om het verloren vocht te compenseren met een cola.

Het volgende stuk was er één van 7,3km. Danny uit Izegem kwam ons vervoegen en als trio zouden we dit stuk vervolledigen. In het begin van dit deel bleef ik wat op mijn honger zitten. We bleven hoofdzakelijk op rustige verharde wegen wandelen. Maar na een stevige verharde klim doken we opnieuw de natuur in. Een heerlijk karrenspoor leidde ons naar een prachtig éénmanspad dat opklom naar een hoeve. Boven daalden we opnieuw verhard om controle 4 Gîte Grand Rieu te vinden na 25,3km. Halfweg dus tijd voor een korte pauze…

Na de controle gingen Rik en ik weer samen op pad. Ik denk dat we beiden ingedommeld waren, want we liepen een aantrekkelijk natuurpad in terwijl de pijlen rechtdoor wezen. Jean en Liliane riepen ons terug en uiteindelijk konden we ons toch op gang trekken na een valse start. Een heerlijk natuurpad leidde ons weg en lieten ons verhard opklimmen om een zicht te krijgen op de lager liggende controle van daarnet. Wat volgde was heerlijk en subliem. Een prachtig natuurpad leidde ons tussen de struiken en bomen door naar een pittige klim in het bos. Boven werden we getrakteerd op een spervuur van weggeltjes. Nu eens verhard, dan weer door het hoge gras aan elkaar gereigd door doorsteken door de velden. Na een klein verhard intermezzo leidde een heerlijk natuurpad ons naar de tentcontrole La Houssiere na 32,1km.

Frans van Opwijk (met Jefke natuurlijk) kwam ons vervoegen in de controle en samen trokken we verder. We werden heerlijk een bos ingeleid. Golvende bos- en natuurpaden brachten ons naar de omgeving van Les Monts, waar we van prachtige vergezichten genoten. De zon was verdwenen, het werd grijs en begon lichtjes te druppelen. We daalden eerst over een heerlijk natuurpad, later over de verharde weg naar de voorlaatste controle in de school van Saint-Sauveur. Terwijl we er wat rustten en van een Jupiler genoten begon het zeer stevig te regenen.

Met de paraplu in de hand verlieten we Saint-Sauveur. We klommen stevig over een kasseiklim (Mont Saint Nicolas?). Boven doken we even een donker bos in. Langs enkele villa’s bereikten we volgende naturuwegen die ons heerlijk afzetten bij een volgende bosdoorsteek. Het begon steeds meer te regenen. En de prachtige bostocht verloor veel van zijn waarde, want onder een paraplu geniet men niet zo veel van het aangeboden parcours. Uiteindelijk bereikten we doornat terug de tentcontrole in La Houssiere. Een eigenaardig beeld al die wandelaars samengepakt te zien staan onder een klein tentje.

We beslisten er niet te rustten en de laatste 5,5km aan te vatten. We werden opnieuw heerlijk het bos ingestuurd. Door de regen lagen bepaalde afdalingen en beklimmingen er spekglad bij. Maar het bleef genieten van het heerlijke parcours. De parcoursbouwer trakteerde ons nu weer op een heerlijke aaneenschakeling van natuurpaden tussen de velden al vorens ons over rustige wegen terug te laten stappen naar de startzaal. Hoe dichter wij bij de startzaal kwamen, hoe minder het ging regenen…

Ik was blij de startzaal te bereiken. Het weer (de hitte en het onweer) en het parcours (klim- en daalwerk) hadden bij mij hun tol geeist en ik had honger en dorst. Ik vulde mijn voorraadschuur aan met een bruine ename en enkele broodjes terwijl we nakaarten over een heerlijke tocht  in een toch wel zeer mooie streek.

Herschaalde kopie van SDC13601

 Deze natuurwegen brachten ons naar de eerste controle

Herschaalde kopie van SDC13602

 Controle 1 Grand Monchaut in Ellezelles

Herschaalde kopie van SDC13605

 Prachtige vergezichten

Herschaalde kopie van SDC13606

 Het parcours werd alsmaar beter

Herschaalde kopie van SDC13608

 Heerlijk karrenspoor

Herschaalde kopie van SDC13609

 Wie kent deze 2 Bekende Wandelaars?

Herschaalde kopie van SDC13610

Opnieuw de natuur in

Herschaalde kopie van SDC13611

 Heerlijke bosdoorsteek

Herschaalde kopie van SDC13613

 Afgewisseld met heerlijke natuurpaden

Herschaalde kopi
e van SDC13614

 Genieten van deze heerlijke streek

Herschaalde kopie van SDC13616

 Pittige klim

Herschaalde kopie van SDC13618

 Controle 3 in de school bij de kerk van Frasnes-lez-Buisssenal na 18km

Herschaalde kopie van SDC13620

 Heerlijk tussen de velden

Herschaalde kopie van SDC13621

 Prachtig éénmanspad

Herschaalde kopie van SDC13623

 OPgeklommen…beneden ligt controle 4 Gîte Grand Rieu

Herschaalde kopie van SDC13625

 Perachtig natuurpad

Herschaalde kopie van SDC13627

 Gevolgd door een pittige bosdoorsteek

Herschaalde kopie van SDC13629

 Gelukkig zijn we niet van de kleinsten…

Herschaalde kopie van SDC13630

 Weer één van die heerlijke vergezichten

Herschaalde kopie van SDC13631

 Prachtige paden door deze golvende streek

Herschaalde kopie van SDC13633

 Na de controle in La Houssiere…Frans is ons komen vervoegen…volgende bosdoorsteek

Herschaalde kopie van SDC13635

 Golvende paden

Herschaalde kopie van SDC13636

 Prachtige omgeving

Herschaalde kopie van SDC13637

 Heerlijke paden richting Saint Sauveur

Herschaalde kopie van SDC13639

 De controle in de Ecole in Saint Sauveur na 39km

Herschaalde kopie van SDC13640

 Na de controle begon het te regenen en kregen we deze pittige kasseiklim voor de voeten

Herschaalde kopie van SDC13642

 In de regen over heerlijke natuurpaden terug naar La Houssiere

Herschaalde kopie van SDC13643

Het bleef regenen in de laatste 5.5km. De paden werden kleine beken.

Nacht van West-Vlaanderen Torhout 18/06/2010

Vrijdagavond rond 17u30 ging ik Willy (WSK Marke) ophalen in zijn huis. Samen pikten we Rik (Les Sans soucis Ghlin) op aan het station in Kortrijk en reden we richting Torhout. Rik was er, na onze goede commentaren over de laatste edities van de Nacht van West-Vlaanderen, voor het eerst sedert 2000 weer bij in Torhout. Na wat fileleed bij het binnenrijden van Torhout bereikten we uiteindelijk de zeer goed gevulde startzaal. Het was zelfs zoeken om nog een zitplaatsje te bemachtigen in de gigantische zaal. Kennissen groeten, startkaart en borstnummer ophalen en we waren klaar om een nieuwe sportieve uitdaging aan te gaan.

Rond 19u45 trokken we, rond de atletiekpiste, naar de parking die dienst deed als startlocatie voor de wandelaars. Er was gelukkig een hek geplaatst zodat de wandelaars niet meer tussen de lopers konden vertrekken zoals vorig jaar. Na dat de lopers volledig vertrokken waren, werd het hek geopend en konden we rond 20u15 op pad. Traditioneel werden we direct door het centrum van Torhout gestuurd. Ook nu weer stonden de mensen rijen dik ons toe te kijken. Frans van Opwijk was ons komen vervoegen op de startlocatie en als trio (Frans, Rik en ik) trokken we op pad. Geleidelijk verlieten we het centrum van Torhout en trokken we op zoek naar onze startstempel bij het binnenkomen van het Wijnendalebos. De fanfare wachtte er ons samen met organisator Dirk Verduyn op. Ze wensten ons een prachtige Nacht toe.

We trokken door het Wijnendalebos en bij het verlaten van het bos kregen we een stuk peperkoek toegestopt en trokken de wandelaars van de 42km en de 100km alleen op pad. Dit was anders dan de voorbije jaren. De 42km stappers trokken de eerste 20km samen met ons op pad. Door deze aanpassing was het parcours in de eerste 20km op enkele plaatsen aangepast in vergelijking met de voorbije jaren.

We werden wel op dezelfde wijze naar het Plaisierbos gebracht (de eerste bosstrook maar zeker niet de laatste). De doortocht door het bos was enigzins aangepast en dit zorgde ervoor dat we het sfeervolle Veldegem vanuit de andere richting binnenvielen. De plaatselijke blaaskapel en de belleman zorgden er voor de sfeer. Jammer voor de plaatselijke horeca was het wat aan de frisse kant, maar wij lieten het niet aan ons hart komen. Luc Verrue (Textieltrekkers Vichte) was ons komen vervoegen en als viertal trokken we verder.

Door enkele woonwijken bereikten we weer het parcours van de voorbije jaren en ook snel de volgende bosstrook Merkemveld. De heerlijke bospaden maakten even plaats voor een stukje plankenpad. Tussen enkel klapdeuren door betraden we een heerlijk stukje natuur. Een prachtig graspad zette ons af in hoeve Stragier (16,6 km). Zeer vriendelijke mensen voorzagen er ons van een cola en een suikerwafel. Het werd geleidelijk aan donker.

Een heerlijke dreef zette ons weer op pad. Door de aanpassing van het parcours trokken we hier niet naar de andere kant van de snelweg en misten we een heerlijk stukje bos. Het alternatief was een éénmanspad in een weide juist naast de snelweg. Aan het einde van dit pad vertrokken de 42km stappers richting Loppem. Wij trokken de autosnelweg over en vonden op een vervallen kasseiweggetje het parcours van de voorbije jaren terug. We bereikten dan ook snel de volgende controle aan café de Vogelzang te Oostkamp (23,8km). De bevoorraders (ieder jaar dezelfde…trouwe leden van de Nacht van Vlaanderen) zijn verder op de tocht ook van dienst in het Boudewijnpark. Ze beloven voor mij “een stutje” klaar te leggen ginder.

Door een woonwijk wandelden we naar zaal Nieuwvliet (24,9km) waar we heerlijk getrakteerd worden op koffie en gebak. We rustten er een eerste maal. Rik is vertrokken met pijn in de rug en loopt wat schuin. Even rustten doet hem deugd. Na de controle doken we weer de natuur in. Onze zaklamp gidste ons over heerlijke bospaden. We rondden de Kampveldhoeve en een subliem graspad stuurde ons verder. Een mooi afwisselend parcours bracht ons in Waardamme na 30km.

Na de controle doken we tussen de kerk en het gemeentehuis het centrum van Waardamme in. Uiteindelijk brachten enkele grotere wegen ons bij een hoeve waar we opnieuw natuurwegen voor de voeten kregen. Deze mondden uit op de grote weg in Herstberge. Snel bereikten we de volgende controle in café ’t Bluvertje (35,5km). Frans en Marie-paule (Textieltrekkers Vichte en inrichters van Vichte Dhron) en Jan Asselberghs kwamen ons vervoegen in de controle.

Als zevental doken we vanuit de controle de villawijken rond Herstberge in. Van de kasten van huizen die hier staan, zagen we door de duisternis niet veel. Het was er wel zeer rustig. We bereikten Sint-Pietersveld en enkele heerlijke natuurpaden zetten ons af in den Zande (grondgebied Ruiselede) na 43,1km. We namen er een kleine pauze en genoten er van een yoghurt.

De typische dreven rond Beernem namen het over. We dwarsten de E40 en de spoorweg en werden langs een stukje industrie naar de miseriebocht geleid. Van hieraf volgden we op een heerlijk natuurpad het kanaal Gent-Brugge. We dwarsten het kanaal over de nieuwe voetgangersbrug en bereikten de controle in Beernem na 50,6km. Het was 3u15. Ik voelde me nog enorm fris en had duidelijk een goeie dag. Maar wat zouden de volgende 50km brengen? We konden in de controle er een eerste maal onze bagage raadplegen. Ik wisselde er van  kousen. Frans nam even Rik zijn rug onder hand. Na het nuttigen van een broodje met gehakt en een koffie trokken we ons rond 3u35 weer op gang.

Het kanaal bleef onze leidraad in het volgende stuk. We liepen eerst een hele tijd op het jaagpad langs het kanaal om vervolgens tussen de velden over een heerlijk karrenspoor opnieuw naar de berm van het kanaal te worden gestuurd. Een mooi natuurpad langs het kanaal bracht ons in Moerbrugge en de volgende controle na 56,7km. Frans (Opwijk) sukkelde met de keel, kon niet eten en kreeg het even moeilijk. Met mij liep alles nog prima.

Even door het centrum van Moerbrugge en daar dook het kanaal weer op. Het was maar voor even, want door een industriezone werden we naar een grotere weg geleid. Even de weg volgen en daar doken de volgende leuke paden op. Prachtige natuurwegen brachten ons naar de omgeving van het ziekenhuis van Assebroek. Velen in mijn groepje waren er sedert het vernieuwde parcours van de Nacht van West-Vlaanderen voor het eerst bij en iedereen bevestigde wat ik al wist dat dit stukken beter was dan vroeger en niet te vergelijken viel. Heerlijke wandelwegen brachten ons uiteindelijk in zaal Sparrenhof (62,9km) op grondgebied Assebroek.

Langs de zeven torentjes liepen we naar de Baron Ruzettelaan die we dwarsten om onder de poort van La Brugeoise opnieuw het kanaal te bereiken. Langs het kanaal wandelden we tot aan de Katelijnepoort, waar we de stad Brugge introkken. Over de Vesten liepen we naar het Minnewaterpark en de omgeving van het begijnhof. Om van hieruit weer naar de vesten en het station te wandelen. We rondden volledig het station en een leuk pad leidde ons naar het Boudewijnpark (70,1km), waar we een tweede maal onze bagage konden raadplegen. De zaklamp, mijn fluovest en alle overtollige spullen verdwenen in de bagage. Rik en Frans bleven ondanks hun kwaaltjes aardig meetrekken. Ze beslisten dan ook nog eens goed te rusten in deze controle. Ik at er mijn beloofd “stutje met gehakt” op en genoot er van een kop koffie. We bleven er een 25 minuten zitten. Ik vond dat nogal lang. Ik had nog altijd heel goeie benen en poppelde om te vertrekken.

Rond 7 uur vertrok ik samen met Frans (Opwijk) wat voor de andere vijf. We dwarsten de Brugse Ring over een prachtige nieuwe voetgangersbrug en ik trok even door. Frans kon niet volgen en ik trok dan maar alleen op pad. Ik voelde me nog heel goed en kon een zeer aardig tempo ontwikkelen. Over leuke dreven en prachtige paden werd ik door het Tillegembos geleid. Ik dwarste de grote weg Brugge-Kortrijk en een heerlijk karrenspoor nam me op sleeptouw. Een rustige weg bracht me in het prachtig bosgebied van Tudor en Beisbroek.&nb
sp;Mijn zwerftocht door dit prachtig bosgebied werd even onderbroken voor de controle in het Anker na 77,1km.

IK trok verder genoot van de prachtige natuur maar ook van het feit dat ik me op een goeie 20km van het einde nog zo goed voelde. Ik liep langs het kasteel Beisbroek met zijn sterrenwacht door het prachtig bosgebied. Via een tunnel onder de E40 belandde ik op de Heerweg. Een wat vervelend lang stuk weg (gelukkig in een bosrijke omgeving) leidde me naar de oude spoorwegbedding, de Vloetemveldzate. Ik haalde wandelaar na wandelaar bij. De een voelde zich al wat beter dan de andere… De spoorwegbedding ruilde ik voor een wandelpad dat me naar de Groene meersen te Zedelgem bracht…nog 16,1km. De mensen van Vier op een rij Zedelgem zorgden er voor de bevoorrading en wensten me nog wat sterkte toe.

Ik wist uit vorige edities dat het volgend stuk (7,4km) niet mijn favoriet stuk was. Maar ik begon er met volle moed aan. We werden op een alternative manier door een woonwijk gestuurd. De verharde wegen van het “Klytepad” nam ons een hele tijd op sleeptouw. Ik had Rudy uit Oostende als mikpunt voor mij wandelen en na een hele tijd haalde ik hem uiteindelijk bij. We praten even bij. IK trok verder en zette mijn MP3 op. JOE FM leidde me naar de voet van Aartrijkeberg (een grote naam voor eigelijk een lichte klim). Een prachtig karrenspoor bracht ons naar boven. Boven was het parcours lichtjes gewijzigd in opzicht van de voorbije jaren maar uiteindelijk vond ik toch de kantine van VV Aartrijke (91,3km). Een glas cola moest mijn energieniveau wat opkrikken.

Het was 9u45 als ik de controle verliet. Nog 8,7km…ik wilde voor 11u binnen zijn. Een drukke weg leidde ons uit Aartrijke. Enkele natuurwegen zetten ons op weg naar het Wijnendalebos.Een prachtig pad leidde ons door het bos naar het gehucht Wijnendale en de laatste controle (95,9km).

Even door het centrum van wijnendale en daar dook de groene 62 op. De oude spoorwegbedding die ons terugbracht naar de rand van Torhout. Op de tonen van mijn MP3 bleef ik verder denderen. Ik had werkelijk een heel goeie dag.  Bij het verlaten van de bedding vatte ik de laatste kilometer aan en snel stond ik weer voor de startzaal. De klok wees 10u53. Uiteindelijk klokte ik heel tevreden af na 14 uur en 39 minuten wandelen (een gemiddelde van 6,82km/h). Ik luidde zeer voldaan de bel en nam mijn T-shirt, diploma en medaille in ontvangst.

Na het ontvangen van de vele felicitaties, haalde ik mijn bagage op. De inrichters hadden er dit jaar wel voor gezorgd dat we tijdig onze bagage konden raadplegen en hadden duidelijk geleerd uit hun fout van vorig jaar (waarvoor een pluim!). Voldaan dook ik de douches in. Wat kan dat deugd doen….

Samen met veel wandelvrienden wachtte ik mijn gezellen van de eerste 70km op in de zaal. De bruine Leffe smaakte heerlijk…bij het nakaarten van een wederom geslaagde Nacht van West-Vlaanderen. Een goed parcours, een perfecte organisatie, geen regen en ook niet te warm (wat veel wind!) en een recordtijd voor mij….Het kon niet meer stuk.

Frans en Rik haalden ondanks hun kwaaltjes goed de eindmeet. Samen met Rik reed ik terug. Ik zette Rik af aan het station in Kortrijk alvorens thuis nog na te genieten….en uiteindelijk als een blok in slaap te vallen.

Bekijk hieronder de uitslag van de 100km wandelen

http://www.nvv.be/pdf/Eindrangschikking100kmWandelen.doc

 

Herschaalde kopie van SDC13551

 De drukte bij de start

Herschaalde kopie van SDC13552

 De eerste natuurstroken richting het Plaisierbos…aan de kwaliteit van de foto te zien, moest het snel gaan.

Herschaalde kopie van SDC13553

 Het begint te donkeren in Merkemveld

Herschaalde kopie van SDC13555

 De gladiatoren betreden Brugge

Herschaalde kopie van SDC13557

 Prachtige plaatjes in deze historische stad

Herschaalde kopie van SDC13558

 Nog steeds de doortocht van Brugge

Herschaalde kopie van SDC10639

 Door het Tillegembos

Herschaalde kopie van SDC13559

 Prachtige paden in het Tudor en Beisbroekdomein

Herschaalde kopie van SDC13560

 Heerlijke bospaden

Herschaalde kopie van SDC13561

 De sterrenwacht in het Tudor en Beisbroekdomein

Herschaalde kopie van SDC10645

 De laatste kilometers op de groene 62

Herschaalde kopie van SDC13562

Mijn eindtijd…100km in 14u40

Sloebertocht Zingem 12/06/2010

Zaterdag gekozen voor een echte wandelklassieker….de Sloebertocht. Deze 60km lange tocht, ingericht door de Scheldestappers, brengt ons gewoonlijk vanuit Zingem naar het hartje van de Vlaamse Ardennen. 

Ook dit jaar wou ik er weer bij zijn en dus sprak ik in de week af met mijn vaste wandelvrienden Rik en Frans. Rond 6u verlieten we de voetbalkantine in Zingem samen met nog een 500 tal wandelaars voor volle pot van 60km.

De parcoursbouwer stuurde ons bijna in rechte lijn naar de Schelde, die we over de traditionele brug dwarsten. Onze brugpassage was dan ook het startsein om de natuurwegels op te zoeken. Langs een oude Schelde arm trokken we naar het jaagpad langs de Schelde. Minder lang dan andere jaren volgende we het pad. Een pallet bracht ons over een gracht en het maïsveld in. Tussen de jonge plantjes liepen we verder. We dwarsten over rustige wegen de weg van Oudenaarde naar zwalm en de spoorweg. Bij een watermolen volgden we een licht klimmend natuurpad dat uiteindelijk uitmondde bij de eerste controle in de voetbalkantine van Mater. Het was er zeer druk. We haalden dan ook alleen ons stempeltje op en trokken verder.

Langs het restaurant de Zwadderkotmolen trokken we dieper de Vlaamse Ardennen in. We voelden het ook in onze benen want we kregen een eerste stevige helling onder de voeten. Boven kregen we een afwisselend parcours voorgeschoteld die ons tot bij de Protestantse kerk van Horebeke bracht. Hier volgden we een tijd het Geuzenhoekwandelpad. Eerst door de velden, later over een moeilijk begaanbaar éénmanspad langs een beek wandelden we naar Sint Kornelis Horebeke. Waar tweede controle was opgetrokken na 17,1km bij het betreden van de kasseien van de Haaghoek. Conny en Lieve voorzagen ons er in de open lucht van spijs en drank. Veel bekende gezichten…we namen even tijd voor een gezellige babbel.

De zon was ons komen vergezellen en de overtollige trui ging uit. We volgden even de Haaghoekkasseien, maar doken snel weer de natuur. Een heerlijk golvend natuurpad leidde ons naar een open vlakte. We genoten van de aangeboden panorama’s…jammer van de lichte mist. Over natuurwegen trokken we richting Leberg. Waar we vorig jaar links af liepen, richting Leberg, trokken we nu rechts. Geen Leberg dus, wel een onverhard pad in open vlakte. We zagen heel ver voor ons steeds maar wandelaars lopen. Genietend dwarsten we de drukke weg Oudenaarde-Brakel. Via een kasseiweggetje werden we weer een maïsveld ingestuurd om uiteindelijk de rand van Schorisse te bereiken. Over een kerkwegel naderden we steeds meer de derde controle die we uiteindelijk vonden in zaal de Wante (de traditionele rustplaats) bij de kerk van Schorisse. Tijd voor een zuivelproduct.

We trokken in omgekeerde richting van vorig jaar op pad. Liepen even door het centrum van Schorisse en werden bij de volgende watermolen het Omer Wattez wandelpad opgestuurd. Het begon met een slecht begaanbaar éénmanspad langs een bomenrij. De bomen maakten plaats voor een stevige verharde klim. Natuurlijk volgde er een stevige afdaling, deze was heerlijk uitgetekend in een weide. Over een pallet dwarsten we de gracht om nu in een aardappelveld uit te komen. We rondden het veld en bereikten even de verharde weg. Alvorens weer de weide te worden ingestuurd. Nu en dan zorgden nauwe doorgangetjes voor de afscheiding van de verschillende weiden. Uiteindelijk klommen we uit de weiden en het parcours werd echt Ardens. Het was voortdurend klimmen en dalen in de omgeving van een ezelboerderij. Boven zagen we Schorisse prachtig liggen in het dal. We daalden over het Omer Wattez wandelpad even door de velden alvorens over een moeilijk begaanbaar éénmanspad weer op te klimmen. Boven niet links naar Schorisse en de Foreest..maar rechts om via rustige wegen controle 4 te vinden in de voetbalkantine van Zegelsem na 31,2km. Marc uit Moen (mijn compagnon van vorig jaar op de Sloebertocht) zat er aan de toog al te genieten van een rijsttaart. Willy van WSK Marke belde ons op vanop de 100km in Binche, waar hij in de gietende regen liep. Wat heb wij dan geluk met onze stralende zon…

We trokken ons opnieuw op gang voor een stuk van 4,9km die ons zou terugbrengen naar de Wante in Schorisse. Na een verharde start kregen we opnieuw natuurwegen voor de voeten die ons naar het natuurreservaat Burreken leidden. We daalden heerlijk over prachtige boswegen om het dal van het natuurreservaat te ontdekken. Tussen klappoortjes en door enkele weiden wandelden we naar de voet van de Foreest, die we over een knuistig pad beklommen. Boven daalden we even verhard om uiteindelijk via een heerlijk graswegel terug te wandelen naar Schorisse. Een kleine rekening leerde dat ik met mijn bonnen (ontvangen bij mijn inschrijving voor 10€) nog voor een tijdje wegkon. Ik genoot er van een broodje en een heerlijk frisse cola. Erwin uit Landen (onze vaste compagnon in Vichte Dhron) kwam ons vervoegen en als viertal trokken we de rest van de dag verder.

Op een alternatieve manier werden we uit Schorisse geleid. We trokken op pad langs de baan naar Maarke Kerkem, maar een wijde boog door de velden zette ons af aan de voet van Berg Stene. Na de stevige klim…boven rechst en links..en veel wandelaars weten dat we dan de vettige afdaling van de Schamperij voor de voeten krijgen. Gelukkig zorgde het weer van de voorbije dagen en heelwat palletten ervoor dat we met droge voeten de Schamperij verlieten. Een kasseiweggeteje bracht ons naar de voet van de Varent, die we beklommen. Boven wachtte het bezoek in controle 6 van de brouwerij Roman. In de brouwerij mag iedere wandelaar naar hartelust genieten van Sloeberbier of Adriaan Brouwer of frisdrank. We laafden er ook onze dorst, overlegden even met veel bekenden en trokken opnieuw op pad. Nog 19,1km.

Het volgende traject leidde ons over een zeer afwisselend (natuur, veel kerkwegels en soms rustig verharde wegen) en licht golvend parcours terug naar de voetbalkantine in Mater. Nederbelg Patrick begroette er ons op het terras aan de kantine.

Rustige wegen namen het even over en brachten ons naar het Ename bos. Een eerste stukje bos leidde ons naar een zeer stevig dalende weidedoorsteek. Benenden werd we heel rondgeleid in het Enamebos. Klappoortje na klappoortje, trap na trap, bospad na bospad naderden we het centrum van Ename. Waar het comité 2000 ons voorzag van spijs en drank. We waren klaar om de laatste 9,9km aan te vatten.

Langs de ruines van de vroegere abdij van Ename trokken we naar de Schelde. We ploeterden even in het zand en werden vervolgens heerlijk over prachtige natuurpaden tussen oude Schelde armen geleid. We liepen onder en over de Ohiobrug om Eine te bereiken. Langs de Schelde maar nu aan de andere zijde trokken we verder. Het jaagpad maakte plaats voor de Scheldemeersen langs heerlijk mooie oude Schelde armen. Uiteindelijk klommen we lichtjes naar de kerk van Heurne. We daalden langs de kerk om uiteindelijk via een stevige trap de laatste controle te vinden.

Rustige wegen leidden ons uit Heurne en op de rand van Zingem werden we door de organisatie nogmaals getrakteerd. De bierkar van de brouwerij van Mater voorzag er ons van een Adriaan Brouwer of een cola. Voorzitter Piet kwam er juist toe en polste naar onze bevindingen. Hij bevestigde nogmaals dat er wel degelijk 501 wandelaars waren op de 60km…ondanks de concurrentie van de 100km van Binche en een 100km lijneuraudax aan de Mont Saint Michel.

Na onze korte pauze stuurde men ons nog voor 2,2km op pad. Enkele leuke doorsteekjes leidden ons naar het zoveelste maïsveld dat ons uiteindelijk naar het centrum van Zingem bracht. Snel ontdekten we de in de zon badende voetbalkantine van Zingem, waar we nog even nakaarten van een wederom geslaagde Sloebertocht. De tocht was een kopie van vorig jaar…Maar wat goed was hoef je voor ons niet te veranderen…Voor mij mogen er nog veel zo’n Sloebertochten komen…dus op naar volgend jaar….en hopelijk met even goed weer

 

Herschaalde kopie van SDC13491

 De eerste natuurpaden

Herschaalde kopie van SDC13493

 Door het maïsveld

Herschaalde kopie van SDC13495

 Genietend over de natuurpaden

Herschaalde kopie van SDC13498

Dwars door de velden

Herschaalde kopie van SDC13501

 Prachtig éénmanspad

Herschaalde kopie van SDC13502

 Leuke doorsteek

Herschaalde kopie van SDC13504

 Eric en Luc wachtten ons op in de tweede controle

Herschaalde kopie van SDC13506

 Door het golvend landschap

Herschaalde kopie van SDC13507

 Op weg naar Schorisse

Herschaalde kopie van SDC13508

 De zon komt te voorschijn

Herschaalde kopie van SDC13510

 Na de controle in Schorisse een prachtige watermolen

Herschaalde kopie van SDC13512

 Prachtige doorsteek

Herschaalde kopie van SDC13513

 Stevige afdaling door de weide

 Herschaalde kopie van SDC13516

 Nauwe doorsteek

 Herschaalde kopie van SDC13517

 Familiefotot

 Herschaalde kopie van SDC13518

 Over het Omer Wattezpad door de velden

Herschaalde kopie van SDC13519

 Stevig klimmend natuurpad

Herschaalde kopie van SDC13521

 Afdalen in het Burrekenbos

Herschaalde kopie van SDC13522

 Weidedoorsteek

Herschaalde kopie van SDC13523

 De Foreest afdalen om terug Schorisse te bereiken

Herschaalde kopie van SDC13525

 De moeilijke passage van de Schamperij

Herschaalde kopie van SDC13527

 Dit kasseiweggetje zette ons af aan de voet van de Varentberg

Herschaalde kopie van SDC13528

 We bereikten de brouwerij van de Roman

Herschaalde kopie van SDC13529

 De blijde intrede van de brouwerij

Herschaalde kopie van SDC13530

 Genieten in de gelagzaal van de brouwerij

Herschaalde kopie van SDC13533

 Heerlijke kerkwegels op pad naar de voetbalkantine van Mater

Herschaalde kopie van SDC13534

 We trokken het Ename bos in

Herschaalde kopie van SDC13535

 Ename bos

Herschaalde kopie van SDC13536

 Stevige afdaling richting Ename

Herschaalde kopie van SDC13538

 De controle in Ename…nog 9.9km

Herschaalde kopie van SDC13540

 Duinen?

Herschaalde kopie van SDC13542

 Heerlijk op weg naar Nederename

Herschaalde kopie van SDC13545

 Langs de oude Schelde armen naar Heurne

Herschaalde kopie van SDC13546

 Prachtige oude Schelde arm

Herschaalde kopie van SDC13547

 Deze trappen leidden niet naar de hemel maar naar de laatste controle

Herschaalde kopie van SDC13548

 Traktaat op 2.
2km van het einde…Even overleggen met de voorzitter van de Scheldestappers

Herschaalde kopie van SDC13550

 De laatste kilometer…weer door een maïsveld

Chantonnay dag 4 16/05/2010

Op de bus op weg naar het startpunt van dag 4 kregen we te horen dat de startplaats van vandaag het attractiepark Puy du Fou was. In het park zelf waren geen pijlen aangebracht. Iemand van de organisatoren leidden ons door het prachtig park. Eénmaal uit het park konden we aan onze laatste zwerftocht van 42km door de franse Vendée beginnen.

Frans startte als een pijl uit een boog en Rik en ik zouden hem voor de rest van de dag niet meer terug zien. Als duo verlieten we het park en doken we direct de natuur in. Langs een heerlijk meer klommen we omhoog en genoten we van de prachtige vergezichten. De zon was opnieuw van de partij en dit gaf het landschap nog een mooier tintje.

Na de eerste bevoorrading, na een goeie 7 kilometer, volgden het parcours steeds weer le sentier du boccage. Een prachtige aaneenschakeling van natuurpaden die ons over holle wegen tussen de wijngaarden stuurde. Maar ook door gezellige gehuchtjes en langs mooie vijvers en riviertjes. Kortom subliem….

Maar dan tevreden bereikten we het middagpunt na 21 heerlijke kilometers. Een stokbrood met een heerlijk frisse cola bezorgde ons opnieuw krachten om de laatste 21km van de vierdaagse aan te vatten.

We werden naar een bos geleid. Kilometers lang zwierf we in dit bos rond om uiteindelijk het dorpje Saint-Prouant te bereiken. Langs het kerkje trokken we door het dorp. Voor het eerst vandaag boette het parcours wat kwaliteit in. Maar nog steeds uiterst tevreden bereikten we de voorlaatste controle net buiten Saint-Prouant in een schuur. Nog 14,4km…

Het parcours wijzigde…geen boccage of bos meer…maar een heerlijke aaneenschakeling van rustige onverharde wegen in de open velden in de omgeving van de priorij van Grammont leidde ons naar Sigournais. Door het dorp bereikten we het prachtig kasteel van Sigournais, waar op de binnenplaats de laatste controle was opgetrokken.

Door het centrum van Sigournais wandelden we naar een onverhard pad dat ons afzette bij het volgende historisch gebouw, Le Manoir du Ponsay. Van daaruit was het nog 4km naar Chantonnay. Van bij de watertoren zagen we direct de kerk van Chantonnay liggen en een lange wegel bracht ons terug naar het centrum. Nog even door het stadspark en snel dook het Parc Clemenceau op.

Het eindpunt van werderom een prachtige vierdaagse…Ideaal wandelweer…Schitterende organisatie…Afwisselende en kortom prachtige parcours…Goed gezelschap en veel vriendschap….Hopelijk kom ik hier nog ooit terug

Herschaalde kopie van SDC13255

 De start…attractiepark Puy du Fou

Herschaalde kopie van SDC13256

 De eerste kilometers door het prachtige park

Herschaalde kopie van SDC13257

 De eerste toeschouwers

Herschaalde kopie van SDC13258

 Hier verlieten we het park…

Herschaalde kopie van SDC13259

 en doken we de natuur in

Herschaalde kopie van SDC13262

 Prachtige paden

Herschaalde kopie van SDC13263

 Afgewisseld met leuke dorp doorsteekjes

Herschaalde kopie van SDC13265

 Steeds weer onverharde paden

Herschaalde kopie van SDC13266

 Langs en over een riviertje

Herschaalde kopie van SDC13269

 Opklimmen langs de wijngaard

Herschaalde kopie van SDC13270

 Leuke omgeving

Herschaalde kopie van SDC13271

 

Herschaalde kopie van SDC13272

 

Herschaalde kopie van SDC13273

 

Herschaalde kopie van SDC13278

 

Herschaalde kopie van SDC13279

 

Herschaalde kopie van SDC13281

 De kerk van Saint Prouant

Herschaalde kopie van SDC13283

 Op weg naar Sigournais

Herschaalde kopie van SDC13285

 De laatste controle in het kasteel van Sigournais

Herschaalde kopie van SDC13288

 Terug naar Chantonnay

Herschaalde kopie van SDC13289

 Door Le Manoir du Ponsay

Herschaalde kopie van SDC13292

 Laatste kilometers door het stadspark van Chantonnay

Herschaalde kopie van SDC13293

 De kerk van Chantonnay

Herschaalde kopie van SDC13294

Deze band sloot in het aankomstpark deze prachtige vierdaagse af

Chantonnay dag 3 15/05/2010

Dag 3 …zaterdag 15/05/2010…De bus bracht ons naar de rand van Les Essarts, waar we op de parking van een plantenkwekerij de bus verlieten. We waren vandaag weer met zijn drieen (Rik, Frans en ik).

Door het plantendomein trokken we op pad om snel rustig verharde wegen te bereiken. Die leidden ons naar een meertje dat we rondden om de eerste bevoorrading te bereiken. Mark en William kwamen ons vervoegen en als vijftal trokken we verder

We bleven op rustige verharde wegen wandelen…te veel naar onze goesting…Nu en dan eens onderbroken door  een velddoorsteek of de doortocht van een privé domein. Maar te weinig om ons enthousiast te maken. Uiteindelijk voorzag Fleury Nichon ons opnieuw van een middagmaal. Christian, een wandelaar uit Metz vervoegde ons en zou ons de rest van de dag gezelschap houden.

Na het middagmaal trok de parcoursbouwer het niveau niet direct omhoog. Alleen net voor de controle in La Baudonnière trokken we heerlijk de natuur in. Na de controle trokken we door het gezellige plaatsje Le Gué. We dwarsten de rivier Le Petit Lay. Een heerlijk weide doorsteek en een  stuk bos leidde ons naar de laatste controle in Reputé, waar we op de koer van een hoeve werden bevoorraad.

Door de open velden wandelden we naar een oude spoorwegbedding. We liepen er eerst langs om via een tunneldoorsteek en een pittig klimmetje toch op de bedding te komen, die we volgden richting Chantonnay. We verlieten de bedding en werden op een leuke aaneenschakeling van paden getrakteerd die ons rond Chantonnay leidden. Over de parking van de nieuwe supermarkt Leclercq naderden we steeds meer Chantonnay. Bij ons zestal was het meer een loopwedstrijd geworden dan een gezellige wandeling…De aankomst bleef maar weg en na een ellenlange zwerftocht rond en in Chantonnay bereikten we opnieuw het Parc Clemenceau. De sfeer was er wederom heel gezellig en dit deed deze mindere dag (de minste van de 8 tochten die ik ooit in Chantonnay wandelde) snel vergeten.

Herschaalde kopie van SDC13216

 Direct de natuur in vanuit Les Essarts

Herschaalde kopie van SDC13218

 Langs een meer naar de eerste controle

Herschaalde kopie van SDC13219

 De eerste controle

Herschaalde kopie van SDC13220

 

Herschaalde kopie van SDC13221

 Niet te zwaar?

Herschaalde kopie van SDC13222

 Dwars door de velden…

Herschaalde kopie van SDC13224

 

Herschaalde kopie van SDC13226

 Nu en dan een privédomein

Herschaalde kopie van SDC13227

 Het middagmaal in La Fauconnière

Herschaalde kopie van SDC13228

 Familie foto

Herschaalde kopie van SDC13229

 

Herschaalde kopie van SDC13232

 

Herschaalde kopie van SDC13233

 De controle in La Baudonnière

Herschaalde kopie van SDC13234

 Door het dorp Le Gué

Herschaalde kopie van SDC13236

 Over de rivier Le Petit Lay

Herschaalde kopie van SDC13237

 Stevige klim uit het dal van Le Petit Lay

Herschaalde kopie van SDC13240

 Mooie natuurpaden

Herschaalde kopie van SDC13242

 

Herschaalde kopie van SDC13243

 

Herschaalde kopie van SDC13245

 

Herschaalde kopie van SDC13246

 

Herschaalde kopie van SDC13248

 

Herschaalde kopie van SDC13249

 De laatste controle…nog 7km

Herschaalde kopie van SDC13250

 

Herschaalde kopie van SDC13251

 Door een tunnel

Herschaalde kopie van SDC13252

 Over een oude spoorwegbedding terug naar Chantonnay

 Herschaalde kopie van SDC13254

 De sfeer in het Parc Clemenceau, aankomstplaats in Chantonnay

 

Chantonnay dag 2 14/05/2010

Op dag 2 bracht de bus ons naar Chateau Guibert. We waren vandaag met vier. Naast mijn trouwe compagnons Rik en Frans was Paul uit Hooglede ook present op de 42km. Het was lekker fris als we rond 7u20 de bus verlieten bij de kerk van Chateau Guibert.

We daalden direct en bereikten een prachtig meer. De opkomende zon, de mist boven het meer, de prachtige natuur en het kerkje van Chateau Guibert op de achtergrond bezorgden ons idyllische plaatjes. We wandelden kilometers langs het meer over prachtige natuurpaden. Wanneer we bijna opnieuw bij het kerkje van Chateau Guibert waren leidden prachtige natuurpaden ons weg.

Wat volgde was wederom een zeer leuke aaneenschakeling van natuurwegen…langs beekjes, door privé domeinen, langs mooie en historische gebouwen op weg naar Bournezeau. Net voor Bournezeau daalden we stevig naar een riviertje dat we heerlijk dwarsten en een tijdje volgden om bij de kerk en ook snel bij de controle in Bournezeau uit te komen. We genoten er in de zon van een heerlijk stokbrood.

Na het middagmaal werden we langs een meer gestuurd om een tunneldoorsteek te bereiken. Via touwen en palletten  daalden we naar de tunnel om er vervolgens via touwen weer uit te klauteren. We wandelden even door de open velden en werden op een zeer modderige strook getrakteerd. Na ons ploeterwerk liepen we even in een open landschap langs de snelweg om snel weer te dalen naar een prachtige barrage. Zanderige wegen langs de barrage leidden ons naar de bevoorrading, die prachtig was opgetrokken aan de rand van de barrage.

Nog een 12km te gaan….we klommen van de barrage weg en liepen tussen de wijngaarden naar de volgende aaneenschakeling van natuurpaden. Heerlijk trokken we naar de laatste bevoorrading die in de tuin van een prachtige villa was opgetrokken. We rondden het volledig domein voor we getrakteerd werden op enkele versnapperingen.

Een leuk en afwisselend parcours bracht ons terug naar Chantonnay. De woonwijk van gisteren en enkele nieuwe paden leidden ons terug naar het Parc Clemenceau, waar we gezellig nakaarten. Een dansgroep zorgde er voor de nodige sfeer voor we ons huisje op het vakantiepark opzochten. Ok dag 2 had ons kunnen bekoren…wederom ideaal wandelweer…een zeer mooi maar minder lastig parcours dan gisteren.

Herschaalde kopie van SDC13163

 De bus dropte ons in chateau Guibert

Herschaalde kopie van SDC13168

 Direct langs het meer

Herschaalde kopie van SDC13169

 We lieten de kerk van Chateau Guibert achter ons in de mist

Herschaalde kopie van SDC13170

 

Herschaalde kopie van SDC13173

 

Herschaalde kopie van SDC13174

 Prachtige natuurpaden om Chateau Guibert te verlaten

Herschaalde kopie van SDC13175

 

Herschaalde kopie van SDC13179

 De tweede controle

Herschaalde kopie van SDC13180

 Op weg naar Bournezeau

Herschaalde kopie van SDC13182

 

Herschaalde kopie van SDC13183

 Leuk optrekje

Herschaalde kopie van SDC13185

 

Herschaalde kopie van SDC13186

 

Herschaalde kopie van SDC13187

 

Herschaalde kopie van SDC13189

 De kerk van Bournezeau na 21km

Herschaalde kopie van SDC13190

 

Herschaalde kopie van SDC13192

 Afdalen naar een tunneldoorsteek

Herschaalde kopie van SDC13193

 Opklimmen uit de tunnel

Herschaalde kopie van SDC13195

 Stevige modderstrook

Herschaalde kopie van SDC13197

 

Herschaalde kopie van SDC13198

 Langs een prachtig meer

Herschaalde kopie van SDC13200

 

Herschaalde kopie van SDC13201

 

Herschaalde kopie van SDC13202

 

Herschaalde kopie van SDC13203

 

Herschaalde kopie van SDC13205

 Opklimmen van het meer weg..nog 10km

Herschaalde kopie van SDC13206

 

Herschaalde kopie van SDC13207

 

Herschaalde kopie van SDC13212

 

Herschaalde kopie van SDC13213

 De laatste controle in l’Auneau

Herschaalde kopie van SDC13214

 

Herschaalde kopie van SDC13215

Chantonnay dag1 13/05/2010

De vierdaagse van Chantonnay had mij in 2009 danig bekoord zowel qua parcours, sfeer als organisatie dat ik er in 2010 absoluut opnieuw naar toe wilde. Vroeg in het jaar reserveerde ik weer een huisje op het vakantiepark Champ du Loup en vorige woensdag bolde ik opnieuw een kleine 700km met de wagen om Chantonnay, een stadje in de Franse Vendée, te bereiken.

Op deze vierdaagse heb je iedere dag de keuze tussen parcours van 42, 21 of 12km. Iedere afstand wordt met de bus weggevoerd en dient terug te wandelen naar Chantonnay. Ik koos iedere dag voor de 42km.

Op dag 1 was ik op stap met mijn vaste compagnons Rik en Frans (en Jefke natuurlijk). In de loop van de tocht zouden William en Mark, twee wandelaars uit de Brusselse rand, ons een hele tijd vervoegen.

Vandaag werden we met de bus naar Lantay gebracht. Op de koer van een verlaten hoeve trokken we ons rond 7u15 op gang en doken direct de natuur in. Langs een riviertje liepen we naar een soort motocross terrein. Wat volgde was een schitterende aaneenschakeling van natuurpaden door een bosdomein. Het was pittig klimmen en dalen en de dauw zorgde voor gladde paden. Ik was dan ook de eerste die kennis maakte met de grond. Zonder veel schade kon ik verder.

In La Fôret werden we eerste keer bevoorraad. Er zijn steeds 5 bevoorradinsgposten op het parcours waar je vrij kan nemen wat je wil…frisdrank, fruit, chocolade, briochebrood…Onverharde wegen in de open velden zetten ons af bij een prachtige vijver. Langs de vijver liepen we naar een prachtig kasteeldomein. Genietend trokken we door het domein en op 28,8km van het einde werden we nogmaals bevoorraad.

Direct na de controle doken we opnieuw een privé domein in (er lagen de eerste dag 37!!! privé domeinen op het parcours) en prachtige natuurpaden leidden ons naar de middagrust. Fleury Nichon trakteerde er ons op een volledige maaltijd in een zak. Iets speciaal…maar mijn maag was niet 100% en ik genoot er niet echt van.

Waar ik wel van genoot was het parcours. We naderden de omgeving van ons vakantiepark en dat van het meer aan het gekende hotel de Moulin Neuf. Het was constant klimmen en dalen over een schitterend natuurparcours. Nu eens langs, dan weer weg van het prachtige meer.

Op een goeie 12km van het einde werden we nogmaals bevoorraad bij een waterval van een stuwmeer. We liepen eerste even langs het riviertje van het stuwmeer en klommen dan zeer pittig (met behulp van touwen) van het riviertje weg. Boven liepen we door de open velden om uiteindelijk via prachtighe natuurpaden de laatste controle te bereiken.

Het laatste stuk bleef genieten. Prachtige natuurpaden brachten ons naar de rand van Chantonnay. Een woonwijk en enkele oordeelkundig gekozen paden brachten ons naar de aankomst die opgetrokken was in het gezellige Parc Clemenceau. Iedere wandelaar kreeg er een stokbrood, een glas wijn en een appel terwijl een muziekband er voor de nodige sfeer zorgde na een prachtige eerste dag. Goed weer en een schitterend parcours (geen 5km verhard…)…op nar dag 2

 

Herschaalde kopie van SDC13153

 

Herschaalde kopie van SDC13161

 De inschrijvingszaal

Herschaalde kopie van SDC13091

 Start van dag 1

Herschaalde kopie van SDC13092

 Direct de natuur in

Herschaalde kopie van SDC13095

 Motocross?

Herschaalde kopie van SDC13099

 Prachtige bospaden

Herschaalde kopie van SDC13102

 

Herschaalde kopie van SDC13103

 De eerste controle

Herschaalde kopie van SDC13104

 

Herschaalde kopie van SDC13108

 Langs een prachtig meer

Herschaalde kopie van SDC13109

 

Herschaalde kopie van SDC13110

 Door een schitterend kasteeldomein

Herschaalde kopie van SDC13111

 

Herschaalde kopie van SDC13112

 

Herschaalde kopie van SDC13113

 

Herschaalde kopie van SDC13114

 

Herschaalde kopie van SDC13115

 

Herschaalde kopie van SDC13116

 Controle 2

Herschaalde kopie van SDC13117

 Rik, Frans en Jefke

Herschaalde kopie van SDC13118

 

Herschaalde kopie van SDC13119

 

Herschaalde kopie van SDC13120

 

Herschaalde kopie van SDC13121

 

Herschaalde kopie van SDC13122

 

Herschaalde kopie van SDC13125

 

Herschaalde kopie van SDC13128

 

Herschaalde kopie van SDC13130

 

Herschaalde kopie van SDC13133

 

Herschaalde kopie van SDC13135

 

Herschaalde kopie van SDC13139

 

Herschaalde kopie van SDC13140

 Nog 12.9km

Herschaalde kopie van SDC13141

 

Herschaalde kopie van SDC13143

 Opklimmen langs de touwen

Herschaalde kopie van SDC13144

 

Herschaalde kopie van SDC13147

 

Herschaalde kopie van SDC13151

 

Herschaalde kopie van SDC13152

 Laatste controle

Herschaalde kopie van SDC13157

 

Herschaalde kopie van SDC13158

 

Herschaalde kopie van SDC13159

 De aankomst in Chantonnay

Herschaalde kopie van SDC13160

De animatie op de aankomstplaats

Dwars door Brugse ommeland Oedelem 08/05/2010

Daar ik zaterdagavond zeker tegen 17 uur diende thuis te zijn, koos ik niet voor Dinant-Givet-Dinant, maar voor de 55km van Dwars door het Brugse Ommeland met vertrek te Oedelem. Ik had in de loop van de week afgesproken met Frans van Opwijk (en Jefke natuurlijk) om 6u30 in de startzaal.

We kwamen beiden onze afspraak na en trokken in een miezerige regen op pad. Ignace van Brakel startte met ons en hield ons een kleine 40km gezelschap. We verlieten vrijsnel Oedelem. We trokken het beverhoutsveld in. Veel dreven op onverharde paden leidden ons naar het kanaal Gent-Brugge. In de berm over een prachtig natuurpad wandelden we naar Moerbrugge. In het zaaltje waar we met de 100km van de Nacht van Vlaanderen ook komen, werden we een ontbijt aangeboden. Een koffie, 2 boterhammen met rozijnen en een plakje ham waren de ingredienten.

Na de controle brachten rustige wegen ons uit Moerbrugge naar een zeer mooi natuurgebied de Assebroekse Meersen. Tussen de rietkragen liepen we over het Beverhoutswandelpad naar het volgende stiltegebied de Gemene en Loweiden. Steeds maar weer over onverharde paden bereikten we naadloos het bosdomein Ryckevelde. Na een zwerftocht door het bos dwarsten we de grote weg en kwamen we in Male. We werden heerlijk door het privaat domein van de Sint-Trudo abdij geleid alvorens in de tweede controle na 21,2km (op grondgebied Sint-Kruis) te worden getrakteerd op berentaart en koffie. Het parcours had tot hier al mijn verwachtingen ingevuld…

Na de controle trokken we de open velden in. Een rustig half verhard pad stuurde ons door het Maleveld. Een aaneenschakeling van rustige paden leidde ons naar Sijsele waar we in de basisschool op het Lindeplein even moesten zoeken naar de controle, want er was ook opendeurdag in de school. Maar uiteindelijk vonden we de controle en konden we genieten van een kop soep met een broodje gehakt.

Guido, de  broer van Frans, was ons komen vervoegen en als viertal trokken we op pad voor een lus van 5,1km. Enkele centrumstraten leidden ons naar de oude spoorwegbedding, die tussen Brugge en Eeklo liep. Onverhard stuurde men ons over de bedding uit Sijsele weg. Uiteindelijk verlieten we de bedding om over de Antwerpse Heerweg terug te lopen. Een stukje spoorwegbedding bracht ons uiteindelijk terug naar het Lindeplein en de controle. Een hoogtepunt voor Jefke de hond van Frans want hij mocht de beide droge worsten verslinden. Wij genoten van een cola.

Na de controle werden we even door een industriegebied gestuurd. Over de parking van de plaatselijke supermarkt liepen we naar een drukke weg, die we dwarsten. Een kasseiweggetje (opnieuw in de typische dreven) leidde ons naar een zanderige  dreef, die ons afzette aan de enige “beklimming” van de dag de Oedelemberg. Na Oedelemberg bracht een leuk pad ons naar het centrum. In de gemeenteschool was controle 5 opgetrokken na 41,1km. Een heerlijke croque monsieur en een cola werden ons hier aangeboden als bevoorrading.

Het volgende stuk was van veel minder kwaliteit…kortom 6,8km verharde km langs soms zelfs drukke wegen die ons naar Beernem leidden waar we in de polyvalente zaal in de Bargelaan wel werden getrakteerd op een heerlijke verse fruitsalade.

Nog 6,8km…even door het centrum en na het dwarsen van een drukke weg, verlieten we de dorpskom van Beernem en kregen we weer onverharde wegen. Dwars door een hoeve werden we langs een prachtige wilgenrij geleid. Een leuke aaneenschakeling van paden bracht ons terug naar de startzaal.

Alleen de eerste 20km van deze tocht kon mij bekoren. De rest vond ik matig met een zeer slecht voorlaatste stuk. De bevoorrading voor onze 8€ was zeer goed. Al bij al een goed concept die dwars door het Brugse Ommeland, een inititatief van WSV Beernem…maar waarschijnlijk kan uit deze streek nog meer gehaald worden qua parcours.

Herschaalde kopie van SDC13065

 Direct na de start in Oedelem doken we de natuur in

Herschaalde kopie van SDC13066

In de miezerige regen richting Moerbrugge 

Herschaalde kopie van SDC13067

 We verlieten de typische dreven en ruilden dit voor de boorden van het kanaal Gent-Brugge

Herschaalde kopie van SDC13068

 Langs het kanaal Gent Brugge naar Moerbrugge

Herschaalde kopie van SDC13071

 Na Moerbrugge de volgende natuurdoorsteek…het Beverhoutsveld

Herschaalde kopie van SDC13072

 Genieten in het Beverhoutsveld

Herschaalde kopie van SDC13074

 Nu door het domein Ryckevelde richting Male

Herschaalde kopie van SDC13077

 In Male wandelden we het domein van de abdij van Male in.

Herschaalde kopie van SDC13078

 De abdij van Male

Herschaalde kopie van SDC13079

 De abdij van dichter…het voormalig slot van de graven van Vlaanderen

Herschaalde kopie van SDC13080

 Schaapjes op Maleveld

Herschaalde kopie van SDC13081

 Op weg naar de controle in Sijsele

Herschaalde kopie van SDC13082

 De broers Vermeir op de lus in Sijsele

Herschaalde kopie van SDC13083

 Vanuit Sijsele terug naar Oedelem

Herschaalde kopie van SDC13084

 De typische dreven voor deze tocht

Herschaalde kopie van SDC13085

 We bereikten na 41km opnieuw Oedelem…hier de kerk van Oedelem

Herschaalde kopie van SDC13086

 Na een minder stuk van Oedelem naar Beernem doken we weer de natuur in bij het verlaten van Beernem op de terugweg naar Oedelem

Herschaalde kopie van SDC13087

 Dwars door een hoeve

Herschaalde kopie van SDC13088

 Langs deze wilgenrij liepen we terug naar de startzaal

Herschaalde kopie van SDC13089

De laatste kilometer

Marche de l’Écureuil Chatelet 01/05/2010

De wandelclub l’écureuil de Chatelet richtte vroeger de befaamde natuurtocht Chimay-Chatelet in. Een prachtige lijntocht die sedert enkele jaren niet meer wordt ingericht. Na het verdwijnen van deze tocht richt de club wel nog een 50km tocht in vanuit Chatelet op dezelfde datum, namelijk het eerste weekend van mei. Dit weekend zit overvol met mooie en grote tochten. Blankenberge (was ik al te veel en heb ik geen zin meer in), Bouillon (was ik vorig jaar), Spa, Vijlen en Poederlee (leken me wat te ver) dus dacht ik in het begin van de week aan Chatelet. Na het lezen van het verslag van Liban over de tocht van 2009 (waar hij sprak van een ware natuurtocht), besliste ik naar Chatelet te trekken.

Zaterdagmorgen rond 6u45 kwam ik in het o zo rustige parc communal van Chatelet toe. Weinig beweging in de startzaal…De weermakers hadden regen voorspeld en ik trok in vergelijking met de voorbije weken een extra vestje aan.

Nog geen 200m na het verlaten van het gemeentepark doken de eerste wandelwegen op. Langs de spoorweg trok een éénmanspad de tocht op gang. Na wat heen en weer over de spoorweg stuurt een eigenaardig splitsingsbord mij de verkeerde weg op. Blijkt dat ik op het parcours zit van de 4km…daarvoor ben ik niet gekomen. Ik keer op mijn stappen terug en volg de andere richting die ons naar Bouffioulx bracht. We ruilden de spoorweg in voor een wandelpad langs een kabbelend beekje. Rond de kunstmatig aangebrachte watervallen in het beekje wemelt het van de vissers. Ik nam even een kijkje en één na één haalden ze een forel boven. Zou hier zoveel vis opzitten of werden hier forellen opgezet? Ik bleef genieten van de paden langs het beekje terwijl ik de eerste controle bereikte in een vervallen gebouw.

Na de stempel trok de parcoursbouwer direct alle registers open. Over een plank dwarsten we een klein riviertje en bereikten een prachtig éénmanspad, dat eerst golvend door het bos liep, om uiteindelijk langs de prikkeldraad ons verder te sturen. Het pad eindigde bij een afspanning. Bleek dat het parcours wel verder ging en dat we over de vakkundig aangeduide draad moesten stappen. We bleven het éénmanspad volgen en moesten opnieuw over een afspanningsdraad om dit prachtig stukje natuur te verlaten. Een karrenspoor bracht ons verder. Even langs de grote weg bereikten we de volgende natuurdoorsteek die ons oordeelkundig door een prachtig bos leidde. De 20km stappers verlieten ons. Terwijl ik van het parcours genoot, liep ik met mijn hoofd in de wolken. Want plots vond ik geen pijlen meer. Ik keerde op mijn stappen terug en zag de andere wandelaars links afslaan. Ik was “goe bezig”…nog geen 10 kilometer ver en al tweemaal verkeerd. We verlieten het bos door een poort en doken de bewoonde wereld in. We wandelden langs de watertoren van Presles en daalden stevig naar het dorp. De Grand Rue leidde ons naar het centrum. Maar voor het betreden van het centrum stuurde de pijlen ons opnieuw de natuur in. Over een karrenspoor trok ik genietend van de panorama’s in deze licht golvende streek verder. De zon zorgde ervoor dat de vergezichten er nog mooier bijlagen. Gelukkig geen regen…maar veel zon. Ik had mijn extra jas te veel aan. Het karrenspoor mondde uit in een bosdoorsteek. Die uiteindelijk plaats maakte voor een verharde afdaling richting Villers Poterie. Even langs het dorp en daar dook een paardenmanege op die dienst deed als controle. Bleek dat we hier na 37km terug kwamen. Ik liet er mijn jas achter en trok opnieuw op pad. Tony van Zoutleeuw dook ook net de controle binnen…de eerste vlaming die ik zag. Vandaag is het Vlaams niet de voertaal op deze tocht, zoals de voorbije weken.

Een holle weg bracht ons weg uit Villers Poterie. Een prachtige aaneenschakeling van natuurpaden leidde ons naar de 35km lange pelgrimsroute ter ere van Sainte Rolende (die hier op pinkerstermaandag uitgaat). We volgden de route en  klommen naar de rand van een bos waar blijkbaar een tweetal kappeletjes en een eik staan ter ere van Sainte-Rolende. Een prachtig natuurpad leidde ons uit het bos en door de velden naar Fromiée voor de derde controle in een schuur.

Direct doken we weer de bossen in en een heerlijke aaneenschakeling van golvende bospaden liet ons voor de vierde maal rusten na een goeie 20km bij een partytent op de rand van bois des Riveres. Ik genoot er van een cola (ook hier zeer democratische prijzen 0,8€ voor een cola).

Bleek dat hier een lus van 7,3km geprogrammeerd was. Mijn verwachtingen kwamen uit het werd een bos lus. Maar geen ééntonige… wel veel afwisseling. Nu eens smalle kronkelende paden tussen de dennenbomen, dan weer brede golvende paden in een gekapt bos, vervolgens even uit het bos om van de vergezichten te genieten, afgewisseld met een stevige klim. Kortom puur genieten. Bij mijn terugkomst aan de partytent polsten Daniel van de singelstappers en een westvlaamse wandelaar waarvan ik zijn naam niet ken, naar mijn bevindingen op de lus. Ik kon hen alleen maar goeie dingen vertellen.

We werden heerlijk uit Bois des Riveres geleid. Een natuurpad trakteerde ons op prachtige vergezichten. De zon straalde op een weide omgetoverd door de paardenbloemen tot een geel veld. De bloeiende bomen in het dal en de huizen in typische ardennen stijl maakten het plaatje kompleet. Het pad leidde ons naar een prachtig meertje dat we volledig rondden. We klommen van het meertje en werden boven langs prachtig bloeiende koolzaadvelden gestuurd. We doken voor een tijdje weer het bos in om uit eindelijk onverhard en genietend in de zon te worden teruggestuurd naar de schuurcontrole in Fromiée. De medewerkers stonden mijn letterlijk op te wachten. Ik kon hun vraag positief beantwoorden want ik genoot inderdaad enorm van deze tocht. Ik liet mij er nog een cola smaken en overlegde wat met de mensen in de controle. Ik was er alleen…opvallend weinig volk op deze prachtige 50km.

Ik trok me weer op gang door het pittoreske dorpje en werd voor een hele tijd door een bleitend lammetje in de wei vergezeld. Het lammetje moest mij verlaten bij de afspanning van de wei en ik werd getrakteerd op het zoveelste prachtige natuurpad. Dit maal liep ik over een hobbelig pad tussen de koolzaadvelden naar de volgende bosdoorsteek. Genietend tussen de blauwe bosannemonen, met de eerste (?) koekoek op de achtergrond, trok ik verder. Bij het verlaten van het bos bracht een prachtig steenpad ons naar de rand van Gerpinnes. Ik werd even verrast hier rijden ook nog auto’s…Had ik in geen uren meer gezien een auto. Ik klom verhard uit Gerpinnes. Boven kregen we een prachtig natuurpad (wederom tussen de koolzaadvelden) voor de voeten die mij in dalende lijn afzette op de rand van Villers Poterie. Via een ommetje rond het dorp bereikte ik de paardenmanege van deze morgen. Ik pikte er mijn jas op, had er een leuke babbel met Patrick en Danny van de Padstappers, voor ik de laatste 12km aanvatte.

Ik werd door het dorp van Villers Poterie gestuurd. Overal aanduidingen die wezen naar Sainte Rolende…blijkbaar enorm in eer gehouden in deze streek. Een prachtig dreef met roze bloeinde bomen leidde ons naar de kerk. Uiteindelijk klommen we uit het dorp. Boven werden we getrakteerd op een prachtig zicht op Gerpinnes. We daalden tot aan de rand van het dorp en werden een oude spoorwegbedding opgestuurd. We volgden de bedding voor een hele tijd en bereikten het prachtig 16de eeuws kasteel van Acoz met een prachtige tuin van 28ha. Bleek dat dit kasteel ooit in handen geweest was van de familie d’Udekem. Daarom dat onze kroonprinses nu de naam d’Udekem d’Acoz draagt. Terwijl ik nog aan het genieten was van het kasteel stond ik al voor de deur van de controle opgetrokken in een plaatselijk café. Bleek dat nog maar 11 stappers voor mij waren gepasseerd op de 50km.

We klommen uit Acoz door een woonwijk en doken opnieuw de natuur in. Een prachtig éénmanspad stuurde ons een tijdje door het bos en liet ons dalen naar een maison de repos. We volgden even de grote w
eg en klommen verhard naar het gehucht Lausprelle. Net bij het binnenkomen van het dorp doken we opnieuw de natuur in. Op de aaneenschakeling van natuurpaden ontmoette ik Eddy van Humbeek en zijn vrouw. We hadden een korte babbel en hij testte even zijn nieuw fototoestel uit. Ook zij waren aan het genieten van het aangeboden parcours. Snel bereikte ik de voorlaatste controle in een klein schooltje (?). Nog 3,7km…

Het parcours veranderde…. we naderden opnieuw de voorsteden van Charleroi en dit was er aan te merken. We verlieten de natuur en  betraden een terril landschap. Tussen de terrils klommen en daalden we naar het clublokaal van de wandelclub l’écureuil de Chatelet waar de laatste controle was opgetrokken. Willy van de padstappers zat er net als vorige week te genieten van enkele stukjes taart samen met zijn vaste compagnons van de Heidetochten. Iederen was het er roerend over eens dat was een prachtige tocht.

De laatste 1,8km bracht ons in dalende rechte lijn terug naar het parc communal de Chatelet. Het was nog steeds prachtig weer (geen sprake van de aangekondigde regen) en iedereen zat er voor de startzaal op het terras te genieten van de zon. Ik vervoegde hen… met een heerlijke repas (net als het parcours zeer verzorgd) en een chimay. Deze tocht had me werkelijk enorm bekoord. IK bleef er een tijdje weg omdat ik dacht dat een tocht die vertrok uit de voorsteden van Charleroi niet veel te bieden ging hebben maar ik had het volldig verkeerd. De streek rond Gerpinnes (met zijn vele bossen) waar men met deze tocht naar toe trok was een ware openbaring voor mij. Maar er werd hier door deze club enorm veel werk gedaan aan deze tocht (wat een parcours!! en wat een bepijling!!)…jammer voor hen was er maar zo weinig volk….Hopelijk gaat deze tocht niet verloren…Bij leven en welzijn kom ik hier volgend jaar terug.

Herschaalde kopie van SDC12987

 Het programma van vandaag

Herschaalde kopie van SDC12988

 Direct na de start een pad langs de spoorweg

Herschaalde kopie van SDC12991

 Een leuk pad in de omgeving van Bouffioulx

Herschaalde kopie van SDC12992

 Steeds langs en over dit leuk riviertje met veel vissers

Herschaalde kopie van SDC12994

 Na de eerste controle… dit prachtig pad

Herschaalde kopie van SDC12995

 Opletten voor de kabels…steeds goed aangeduid…steeds weer er over stappen

Herschaalde kopie van SDC12996

 Heerlijke paden

Herschaalde kopie van SDC12999

 Op weg naar Presles

Herschaalde kopie van SDC13000

 Hier verlieten we het bos om in de bewoonde wereld rond Presles te komen

Herschaalde kopie van SDC13003

 Na Presles…weer de natuur in

Herschaalde kopie van SDC13004

 Door het bos naar Villers Poterie

Herschaalde kopie van SDC13005

 Hier komen we de dorpskom in

Herschaalde kopie van SDC13007

 Na de controle in Villers Poterie

Herschaalde kopie van SDC13008

 Een ganse tijd volgen we deze pelgrimsroute

Herschaalde kopie van SDC13010

 Langs de pelgrimsroute een kapel ter ere van Sainte Rolende

 Herschaalde kopie van SDC13011

 Heerlijke bospaden

Herschaalde kopie van SDC13012

 Via deze mooie wegen wandelden we naar Fromiée

Herschaalde kopie van SDC13014

 De controle in Fromiée

Herschaalde kopie van SDC13017

 Na de controle direct weer het bos in

Herschaalde kopie van SDC13018

 Heerlijke bospaden brachten ons naar de controle in bois des Riveres

Herschaalde kopie van SDC13019

 Die ik hier achter liet

Herschaalde kopie van SDC13021

 De bosanemonen kleuren het bos blauw

Herschaalde kopie van SDC13022

 Op de lus in Bois des Riveres…even het bos verlaten voor enkele mooie vergezichten

Herschaalde kopie van SDC13025

 Prachtige bosdoorsteken

Herschaalde kopie van SDC13028

 Steeds maar weer het GR-pad

Herschaalde kopie van SDC13029

 Prachtig gekapt en gezaagd houtstapels

Herschaalde kopie van SDC13032

 Na onze lus in Bois des Riveres kregen we weer prachtige vergezichten

Herschaalde kopie van SDC13033

 Prachtige boom

Herschaalde kopie van SDC13034

 Langs deze heerlijke vijver…

Herschaalde kopie van SDC13036

 en over deze heerlijke paden wandelden we terug naar Fromiée

Herschaalde kopie van SDC13040

 Na de controle in Fromiée

Herschaalde kopie van SDC13042

 Over een prachtig pad tussen de koolzaadvelden….

Herschaalde kopie van SDC13044

 naar de volgende bosdoorsteek

Herschaalde kopie van SDC13045

 Bij het verlaten van het bos…weer heerlijke vergezichten

Herschaalde kopie van SDC13047

 Dit pad leidde ons terug naar Villers Poterie

Herschaalde kopie van SDC13050

 Na de controle in Villers Poterie…langs de kerk van Villers Poterie

Herschaalde kopie van SDC13052

 Bij Gerpinnes doken we de oude spoorwegbedding op richting Acoz

Herschaalde kopie van SDC13054

 Nog steeds op de oude spoorbedding

Herschaalde kopie van SDC13055

 Langs het kasteel van Acoz

Herschaalde kopie van SDC13056

 Na de controle in Acoz klommen we naar dit plateau

Herschaalde kopie van SDC13057

 Dat overging in dit prachtig natuurpad

Herschaalde kopie van SDC13060

 Steeds maar weer prachtige natuurpaden…op weg naar de voorlaatste controle

Herschaalde kopie van SDC13062

 De laatste 3.7km liepen nog tussen een terrillandschap

Herschaalde kopie van SDC13063

 De repas achterna was even degelijk als het parcours

Herschaalde kopie van SDC13064

Genieten in de zon op het terras voor de startzaal