Grashopperstocht Scherpenheuvel 29/03/2015

Ondanks de voorspelde wind en regen trokken we richting Scherpenheuvel voor de Grashopperstocht. Feilloos bereikten we de goed gevulde startzaal. De Heuvellandstappers waren ook met een bus uit het verre West-Vlaanderen overgewaaid.

Langs de Eggersberg gingen we van start voor het parcours van 25km. Een rustige verharde inleiding tot bij de splitsing met de 12-20km stappers. Hier werden we op het eerste modderig natuurpad getrakteerd. Na een verhard intermezzo klommen we lichtjes en kwamen we bij een imposante zomereik, bekend uit de TV-reeks de  Smaak van De Keyser. We trokken door een woonwijk tot bij de kerk van Kaggevinne. We dwarsten de grote weg naar Diest om de controle te vinden.

Na de controle volgden we even de grote weg. Rustige wegen brachten ons naar een winderig plateau. Na een korte daling namen natuurpaden het over. We rondden een voetbalveld en vonden een mooie holle weg op ons pad. Boven trokken we een loodrechte streep tussen de velden om aan de rand van Zichem uit te komen. Een vettig  éénmanspad en een stukje bedding zette ons bij de Maagdentoren. Door restauratie staat die er ingepakt bij. We pikten de Demer op en langs de stroom vonden we snel de tweede controle in Zichem na 11,7 kilometer.

Na de innerlijke mens te hebben versterkt, gingen we op pad voor een lus van 8km. We kwamen langs de kerk en de watermolen van Zichem. We volgden een tijdje de Demer en werden vervolgens het natuurgebied het Doodbroek ingestuurd. Een heerlijk ommetje bracht ons terug naar de Demer die we volgden tot in Testelt. We werden door het pittoreske dorp, met een mooie watermolen, gestuurd. Langs een kapel kwamen we bij de Voortberg, die we beklommen. Boven genoten we van een heerlijk zicht op Testelt. Voor we daalden bewonderden we de wijngaarden op de flanken van deze berg (vandaar wordt deze berg ook wijngaardberg genoemd). Een glibberige afdaling mondde uit aan de rand van de Demer. Langs de Demer trokken we terug naar Zichem en de controle na een prachtige lus.

We droogden onze kleren wat voor we van start gingen voor het laatste stuk van 5,3 kilometer. Toen we uit de controle kwamen regende het nog meer. Het zou beuken tegen de wind en de regen worden in het laatste stuk. We trokken opnieuw langs de kerk en de watermolen van Zichem. Nu verlieten we vroeger de Demer. We kwamen op een Grote weg die we dwarsten. Bij een rondpunt, met een mooi beeld, klommen we lichtjes op een modderige holle weg. Boven kregen we de Basiliek van Scherpenheuvel al in het vizier. We daalden naar een spoorwegbedding die we volgden langs een voetbalveld. Rustige wegen leidden ons uiteindelijk naar de basiliek. We namen een kijkje in de basiliek van deze bedevaartsplaats en lieten er een kaars branden. Door het centrum trokken we uiteindelijk terug naar de startzaal. Een zeer degelijke wandeling die echter letterlijk en figuurlijk in het water viel. Ondanks de regen, de wind en de modder wandelde Gina voor het eerst met succes een tocht van 25km.

SDC11332.JPG

SDC11334.JPG

SDC11335.JPG

SDC11336.JPG

SDC11338.JPG

SDC11341.JPG

SDC11342.JPG

SDC11343.JPG

SDC11344.JPG

SDC11345.JPG

SDC11346.JPG

SDC11349.JPG

SDC11350.JPG

SDC11351.JPG

SDC11352.JPG

SDC11355.JPG

SDC11356.JPG

SDC11358.JPG

SDC11359.JPG

SDC11360.JPG

SDC11363.JPG

SDC11364.JPG

SDC11367.JPG

SDC11368.JPG

SDC11370.JPG

SDC11372.JPG

SDC11374.JPG

SDC11376.JPG

SDC11377.JPG

SDC11380.JPG

SDC11383.JPG

Points Verts Linkebeek 22/03/2015

Zondag op de terugweg van de Poilvache gingen we in de Brusselse Zuidrand deelnemen aan een Adeps wandeling. De vereniging Dynamo organiseerde hier een tocht met start in Linkebeek. Via een holle weg trokken we ons op gang voor het parcours van 20km. Deze weg zette ons af aan de rand van het Kleetbos. Wat volgde was een golvende verkenning van dit stukje bos. We volgden het GR-pad 512 tussen Diest en Geraardsbergen. We bereikten de Alsembergsesteenweg en maakten een ommetje via de imposante hoeve  het Hof van Hongarije. Een heerlijk éénmanspad (de Brusselweg) bracht ons aan de rand van het Gasthuisbos. Verrassend verkenden we het bos niet, maar daalden we onverhard aan de andere kant van de weg. Beneden verlieten de 10km stappers ons.

Een mooie holle weg, de Heerweg, liet ons weer klimmen. Boven verlieten de 15km stappers ons. We werden linksaf gestuurd en bereikten de omgeving van de dikkemeer. Het werd een aaneenschakeling van golvende holle wegen en pittoreske kasseiweggetjes. Boven op een plateau nam een heerlijke veldwegel het over. We daalden zigzaggend en bereikten een prachtig moerasgebied de Kluts. Dit Klutsmoeras is het brongebied van de Kesterbeek. Je ziet de bron duidelijk aan de rechterkant van het padje. Het water loopt over het weggetje. We verlieten dit stukje natuur met een pittige klim. Boven trok een opvallend huis onze aandacht. We gingen er een kijkje nemen. Een kunstenaar werkt hier met scherven en wegwerpmateriaal. Zijn ‘tuin der onlusten’ is een heuse belevenis. Wat verder daalden we. Langs het prachtig Classic Domain kwamen we in een volgend natuurgebied het Kesterbeekmoeras. Genietend trokken we langs dit pril beekje verder. We kwamen terug in de bewoonde wereld. Aangezien er geen controles zijn op deze tocht en we nog geen mogelijkheid tot stoppen vonden,  nemen we hier in een bushalte een rustpauze.

Na onze pauze duiken we direct weer de natuur. Een heerlijk éénmanspad (opnieuw het GR-pad) neemt  ons een hele tijd op sleeptouw en leidt ons naar het station van Beersel. Onder de spoorweg krijgen we een zicht op het prachtig kasteel van Beersel. We trokken parallel aan de spoorweg verder. We verlaten het pad en altijd maar natuurwegen laten ons dalen naar de Zennevallei. Wat volgt is een ommetje in de vallei van de Zenne. Door een woonwijk zoeken we een volgend natuurpad op dat ons afzet aan een zoveelste klim. Boven dwarsen we de spoorweg en komen bij de Steenweg op Ukkel. Een heerlijke bruine kroeg, met de passende naam In de Oude Pruim, trekt onze aandacht. We namen hier dan ook een uitgebreide pauze. Genieten er van een echte geuze uit de streek en een heerlijke snack. Hier vindt een mens nog de echte ouderwetse gezelligheid. Blijkbaar heeft Jeroen Meus dit hier ook ontdekt en komt de estaminet op 26 april 2015 op TV in zijn programma. 

Maar we moeten verder….Er volgen nog een vijftal kilometer. We zwerven eerst wat rond in de straten van Beersel voor een prachtige holle wegel het overneemt. We dalen en worden beneden pittig het Dwersbos ingestuurd. Maar voor even want via de Beukenstraat brengen wandelwegen ons loodrecht naar het centrum van Linkebeek. We dalen tot in de dorpskom en rondden de kerk. Een pad met de naam Wijnbrondal is het volgend meesterstukje. Parallel aan een vallei klimmen we via dit natuurpad uit de dorpskom. Boven brengt een prachtige aaneenschakeling van paden ons langs het Kleetbos terug naar de startzaal na een ronduit prachtige wandeling in de streek rond Linkebeek en Beersel. In het zonnetje genieten we na met een koffie voor we meer dan voldaan terugbollen na een zeer geslaagd weekend.

 

SDC11282.JPG

SDC11283.JPG

SDC11284.JPG

SDC11286.JPG

SDC11289.JPG

SDC11290.JPG

SDC11292.JPG

SDC11294.JPG

SDC11295.JPG

SDC11296.JPG

SDC11299.JPG

SDC11302.JPG

SDC11305.JPG

SDC11309.JPG

SDC11310.JPG

SDC11311.JPG

SDC11312.JPG

SDC11313.JPG

SDC11316.JPG

SDC11317.JPG

SDC11318.JPG

SDC11319.JPG

SDC11320.JPG

SDC11322.JPG

SDC11323.JPG

SDC11327.JPG

SDC11329.JPG

SDC11330.JPG

 

Parcours.PNG

Marche de Poilvache Evrehailles 21/03/2015

Eén van de wandelklassiekers op de Waalse wandelkalender is de Marche de Poilvache te Evrehailles. Wanneer je door de Maasvallei van Namen naar Dinant rijdt en je slaat bij Yvoir links af richting Spontin, klim je uit het Maasdal en bereik je een plateau. Het eerste dorp dat je tegenkomt is Evrehailles. Op het grondgebied van dit dorp liggen de ruïnes van Poilvache.

De ruïnes van Poilvache zijn gelegen op ongeveer 5 kilometer ten noorden van Dinant, in de vallei van de Naamse Maas, boven op de hoogste rotspunt boven die rivier. Dit kasteel had in de middeleeuwen een strategische positie aan de grens tussen het prinsbisdom Luik en het graafschap Namen, en speelde onder meer een rol in de Guerre de la Vache in de tweede helft van de 13de eeuw. In 1430 werd het vernield.

De wandelclub, Les batteurs de cuir uit Dinant organiseert ieder jaar een tocht vanuit Evrehailles waar alle afstanden (van 6 tot 42km) van bij de Maas opklimmen naar de ruïne.

Na 180km bollen wees een vriendelijke parkeerwachter ons een plaatsje in het o zo stille Evrehailles. Na een koffietje trokken we ons op gang voor het parcours van 21km.

Het was een mistige morgen en  tussen de huizen verlieten we  het dorp. We liepen langs het kasteel van Evrehailles naar een veldweg die ons golvend tussen de velden stuurde. De veldweg ging over in een verharde weg die ons afzette in Purnode. We passeerden de brouwerij van de Bocq en liepen even door het slaperige centrum. Naast de kerk vonden we de eerste stevige helling. We klommen het dorp uit en kwamen op een plateau. Even volgden we de weg, voor een veldwegel ons naar een bos stuurde. We klommen over boswegels. Een kolonie zwijntjes begroetten ons en we bereikten het typisch Ardens dorp Dorinne, waar we via een heerlijk pad langs de kerk de controle bereikten. Er stonden reeds 7,5  kilometer op de teller en een kop koffie deed ons deugd.

Na de koffie verlieten we Dorinne over rustige wegen. Joel van de Chatons kwam ons vervoegen en samen trokken we verder.  We dwarsten de weg van Yvoir naar Spontin en kregen een leuke veldwegel voor de voeten. Genietend  bereikten we  het volgend dorpje Awagne. Hier was in het plaatselijk schooltje de tweede controle opgetrokken. Heel veel bekende gezichten kwamen binnen en er werd heel veel bijgepraat J…  Nog een kleine 9 kilometer.

Wat volgde was een prachtig stuk. We doken direct over natuurpaden le bois Wuilmotte in en daalden naar de maasvallei. Prachtige bospaden brachten ons heel beneden bij de maas aan de kerk in Houx. We zagen de ruïnes boven ons liggen. Met veel moed vatten we de stevige klim aan naar de ruines van Poilvache. Na een tijdje kwam Steven Jaspers ons vervoegen en gezellig keuvelend klommen we naar boven. Gina hield kranig stand en een kwartier later stonden we boven. We liepen door de ruïne naar de controle die was opgetrokken in een onthaalruimte bij de ruïne. We genoten er met een biertje op de terras naast de controle  van het prachtig vergezicht op de maasvallei. Het zonnetje kwam even piepen en we bleven er een hele tijd zitten. Paul Bastaens kwam ons even gezelschap houden. 

Uiteindelijk verlieten we de ruïne. We klommen nog even over de parking en rustige wegen brachten ons terug naar Evrehailles, waar we via enkele leuke steegjes de aankomst bereikten. We genoten in de zaal nog uitgebreid na van deze alweer prachtige tocht gekruid  met mooie vergezichten, heerlijke paden, leuke dorpjes, maar ook enkele pittige kuitenbijters.

 

SDC11225.JPG

SDC11226.JPG

SDC11227.JPG

SDC11228.JPG

SDC11230.JPG

SDC11231.JPG

SDC11234.JPG

SDC11236.JPG

SDC11241.JPG

SDC11242.JPG

SDC11243.JPG

SDC11245.JPG

SDC11246.JPG

SDC11250.JPG

SDC11251.JPG

SDC11255.JPG

SDC11256.JPG

SDC11259.JPG

SDC11261.JPG

SDC11262.JPG

SDC11263.JPG

SDC11265.JPG

SDC11268.JPG

SDC11269.JPG

SDC11270.JPG

SDC11274.JPG

SDC11278.JPG

SDC11280.JPG

SDC11281.JPG

Parcours.PNG

 

Matentocht Genk 15/03/2015

Zaterdag na onze tocht in Aubel bleven we in de streek overnachten. Zondag op onze terugweg pikten we nog een wandeling mee in Genk. De Heikneuters organiseerden hun Matentocht. De Maten is een natuurgebied in de omgeving van het openluchtmuseum Bokrijk.

We kozen voor het parcours van 20km. Vanuit het Sint-Jozefinstituut bracht een fietspad ons direct op de rand van het natuurreservaat. Een wandelpad rond de Maten nam ons op sleeptouw. We liepen langs een riviertje dat we nu en dan dwarsten. We genoten van een heerlijk zicht op een vijverpartij bij een uitkijkpunt. We werden het Diepenbekerbos ingestuurd. Na onze bosdoorsteek volgde een verbindingstuk tussen huizen. Na een tijdje pikten we opnieuw de beek op van daarnet. Een mooi natuurpad langs de beek bracht ons naar de controle die we vonden in een schooltje.

Na onze uitgebreide rust gingen we van start voor een lus van 7,2km. Die trok zich wat moeilijk op gang langs de N75. Achter een winkelcentrum bereikten we een druk kruispunt. Boven een spoorwegbrug werden we verrassend  de natuur en de rust ingestuurd. Een heerlijk stuk in een licht golvend bos zette ons af bij de kerk van Winterslag. We verkenden wat dorpstraten, dwarsten opnieuw de N75 en zagen de vroegere mijnschachten op de achtergrond prijken. Langs de Stiemerbeek kregen we opnieuw natuurpaden voor de voeten. Een prachtige nieuwe fiets- en wandelbrug stuurde ons naar de overzijde van de N75. Langs een riviertje kwamen we opnieuw op het druk kruispunt van daarnet. Een alternatiefbospad zette ons opnieuw af langs het riviertje. We genoten nog van een mooie watermolen voor we de controle terugvonden.

Het laatste stuk was er één van 5,1km. Het zou het voor ons, het mooiste stuk van de wandeling worden. Een gevarieerde zwerftocht door en langs het natuurreservaat leidde ons heerlijk terug naar de startzaal na een genietbare wandeling in een grijs miezerig weer.

SDC11184.JPG

SDC11186.JPG

SDC11187.JPG

SDC11188.JPG

SDC11191.JPG

SDC11192.JPG

SDC11195.JPG

SDC11196.JPG

SDC11197.JPG

SDC11198.JPG

SDC11199.JPG

SDC11200.JPG

SDC11201.JPG

SDC11203.JPG

SDC11204.JPG

SDC11208.JPG

SDC11211.JPG

SDC11213.JPG

SDC11215.JPG

SDC11216.JPG

SDC11219.JPG

SDC11220.JPG

SDC11221.JPG

SDC11222.JPG

SDC11223.JPG

Parcours.PNG

 

 

Marche des Compagnons de Saint-Hubert Aubel 14/03/2015

De tweede wandeling van de Euregio Marching Trofee ging van start in Aubel. Dit stadje ligt in het hart van het Land van Herve. Het Land van Herve is een zeer groen landschap. Het plateau wordt gekenmerkt door lage heuvels van 200 a 350 meter, weinig bos en hoofdzakelijk weiden en boomgaarden omheind door typische hagen.

We starten er vanuit de gigantische sporthal in het centrum voor een wandeling van 21km. In het centrum herinneren enkele opmerkelijke woningen aan het rijke verleden van het stadje. Eeuwenlang was de markt van Aubel het belangrijkste handelscentrum van het Land van Herve. We verlieten Aubel via de oude spoorwegbedding (Ravel) die we volgden tot in Froidthier. Hier verlieten we de Ravel om bij de kerk van het nietig dorpje de controle te vinden.

Na de controle gingen we op pad voor een lus van een zevental kilometer. We verlieten de dorpskom en kregen natuurwegen voor de voeten. Een zeer stevige afdaling bracht ons voor het eerst in de vallei van het riviertje La Bèfve. We dwarsten het riviertje en klommen naar een in de zon badend plateau. Een dot van een veldwegel bracht ons op het grondgebied van Charneux. Langs één van de vele veldkruizen klommen we verder. Boven nam een holle weg het over. Op de kam en tegen de koude bries in trokken we verder. We bleven maar genieten van de prachtige vergezichten. Een afwisselend parcours bracht ons langs een grote weg bij een mooi kasteeltje voor we verhard terug klommen naar de controle.

Deel drie bracht ons in de omgeving van La Chapelle des Anges. Een idyllische naam maar van de kapel zelf vonden we geen spoor. Bij een boerderij vonden we wel een karrenspoor die ons terug naar de Ravel bracht. We volgden die even. Na het verlaten van de Ravel trokken we in de berm van een bosje verder. We vonden het riviertje van daarnet terug en volgde dit over een prachtig stuk tot in het dorpje Bèfve. Bij een klooster vonden we de derde controle.

Na de controle trokken we over een afwisselend parcours terug naar Froidthier. We bleven genieten van de aangeboden vergezichten en van de degelijkheid van het gevarieerd parcours.

Na onze laatste stop daalden we uit het dorpje. Een weidedoorsteek bracht ons bij een brugje en een heerlijke onverharde klim. Rustige wegen brachten ons naar de rand van Aubel. Via een gigantische brug dwarsten we de Ravel. Een heerlijke stapwegel dropte ons in de dorpskom. Een ommetje achter enkele typische huizen zette ons af in de sporthalle na een heerlijke wandeling.

Dit vonden we nu echt een geslaagde tocht met veel variatie in een pracht van een landschap. Het deed me met veel heimwee terugdenken aan de tijd toen de Pomonatrotters uit Welkenraedt hier hun memorabele 100km tochten organiseerden. Maar één ding staat vast voor mij…het Land van Herve is één van de mooiste streken van België.

SDC11121.JPG

SDC11124.JPG

SDC11125.JPG

SDC11128.JPG

SDC11131.JPG

SDC11133.JPG

SDC11135.JPG

SDC11136.JPG

SDC11140.JPG

SDC11141.JPG

SDC11143.JPG

SDC11144.JPG

SDC11149.JPG

SDC11151.JPG

SDC11152.JPG

SDC11155.JPG

SDC11156.JPG

SDC11158.JPG

SDC11162.JPG

SDC11166.JPG

SDC11167.JPG

SDC11170.JPG

SDC11171.JPG

SDC11172.JPG

SDC11173.JPG

SDC11175.JPG

SDC11179.JPG

SDC11180.JPG

SDC11181.JPG

SDC11182.JPG

Parcours.PNG

 

Kriek- en Mattentaartentocht Herne 08/03/2015

De thermometer wees 15 garden Celsius….de eerste echte lentedag van het jaar….Ideaal fiets- en wandelweer…Wij gingen wandelen in het Pajottenland. De wandelclub de Marktrotters organiseren er jaarlijks hun kriek- en mattentaartentocht vanuit Herne. We kozen voor het parcours van 23km.

We gingen van start rond het voetbalveld, dat zich net naast de startzaal bevond. We kwamen langs het station van Herne en een stapwegel nam ons op sleeptouw. Op het einde van de wegel verlieten de 15km stappers ons. Wij trokken verhard naar het centrum van Herne. Onderweg bewonderden we een prachtig in de zon badende watermolen. Eénmaal voorbij de kerk van Herne trokken we er samen met de 32km stappers op uit. Een licht golvend parcours eerst verhard, later onverhard bracht ons naar Edingen. We rondden het Waals stadje. Langs een woonwijk en via een wandelpad kwamen we in Marcq, waar we de eerste controle vonden na 7,6km.

Hier wandelden we een lus van 4,7km. Die stuurde ons eerst heerlijk langs het riviertje de Mark. Via een brug kwamen we in een woonwijk. We verkenden de nieuwe woonwijk voor we langs de drukke Aatsesteenweg werden gestuurd. Gelukkig verlosten enkele stapwegels ons van de drukke weg. Snel vonden we dan ook de controle terug.

Het volgende stuk was er één van 3,4km. Het werd dan ook het mooiste stuk van de tocht. We verlieten Marcq en doken onder de spoorweg. Een vettige holle weg was het volgend ingredient. Na de passage van een brugje bij een watermolen klommen we terug naar het plateau. Snel vonden we de zeer drukke controle in het nietige Sint-Pieters-Kapelle.

Na wat verpoosd te hebben in de zon, trokken we ons op gang voor het laatste stuk. We daalden verhard uit Sint-Pieters-Kapelle. Na de splitsing trokken we de velden in. Een heerlijk licht oplopend stuk stuurde ons via een veldwegel en een stuk door de velden naar een heuvelkam. Boven genoten we van het uitzicht. Rustige wegen leiden ons naar een steenweg die we dwarsten. Nu volgde het parcours een heletijd een verharde weg (een tegenvallend stuk). Bij het binnenkomen van Herne doken we enkele woonwijken in. Na een rondleiding in deze wijken vonden we de overvolle startzaal terug. Net als de vorige edities had deze tocht me niet echt kunnen overtuigen. Mooie stukken,  maar voor mij ook te veel verharde stukken.

SDC11079.JPG

SDC11080.JPG

SDC11083.JPG

SDC11086.JPG

SDC11089.JPG

SDC11090.JPG

SDC11091.JPG

SDC11093.JPG

SDC11094.JPG

SDC11095.JPG

SDC11096.JPG

SDC11097.JPG

SDC11098.JPG

SDC11099.JPG

SDC11101.JPG

SDC11104.JPG

SDC11105.JPG

SDC11107.JPG

SDC11108.JPG

SDC11109.JPG

SDC11110.JPG

SDC11111.JPG

SDC11112.JPG

SDC11113.JPG

SDC11115.JPG

Parcours.PNG

Bibbertocht Snellegem 28/02/2015

De bibbertocht, georganiseerd door de Rustige Bosstappers, startte dit jaar vanuit Snellegem in plaats van Varsenare. De ingrediënten van de tocht bleven dezelfde…de bossen rond Brugge. We wandelden het parcours van 23,7km.

Na de start verlieten we snel de dorpskom. Dwars door een akker trok de tocht zich op gang. De stropersdreef langs een mooie vijver stuurde ons verder weg. Rustige wegen brachten ons over een drukke weg en door een klein industriegebied. Via een voetgangersbrug dwarsten we de snelweg. We kwamen in een bosrijke omgeving. Tussen kasten van huizen vonden we de dorpskom van Varsenare. We dwarsten opnieuw de drukke weg en kwamen bij de  sporthal, die dienst deed als controle na 6,8km.

Na onze gratis koffie stond een lus geprogrammeerd. De zon verdrong de mist en ook het niveau van het parcours ging omhoog. We trokken een heerlijk rondje in de bossen rond de kastelen van Tudor en Beisbroek. We vonden de controle terug na 13,1km.

Na de controle stuurde de parcoursbouwer ons terug naar de startzaal. Een afwisselend parcours met hier en daar wat zandwegen brachten ons langs en over de snelweg terug naar de dorpskom van Snellegem. We hadden 17,2 km op de teller.

Het afsluitend deel was een lus van 6,5km. Ingeleid door een rustige uittocht uit de dorpskom. Na een splitsing stuurde een kasseiweggetje ons naar het Vloetemveldbos. We toerden heerlijk rond in het bos voor een rustige weg ons terugbracht naar de dorpskom van Snellegem. We dwarsten een woonwijk om bij de kerk uit te komen. Vanwaar we snel ook weer de startzaal terugvonden na een geslaagde wandeling in een heerlijk lentezonnetje vergezeld van een koude wind.

SDC11054.JPG

SDC11055.JPG

SDC11057.JPG

SDC11060.JPG

SDC11061.JPG

SDC11062.JPG

SDC11065.JPG

SDC11066.JPG

SDC11068.JPG

SDC11069.JPG

SDC11070.JPG

SDC11072.JPG

SDC11073.JPG

SDC11074.JPG

SDC11076.JPG

SDC11077.JPG

SDC11078.JPG

 

Parcours.PNG