Bloesemparade dag 2 Vilt 26/04/2015

Op dag 2 kregen we een adembenemend mooie tocht aangeboden. We kozen opnieuw voor het parcours van 21 kilometer. Dit startte op de flanken van de Cauberg en de Sibbegrubbe om ons naar Sibbe te brengen. Door de velden trokken we naar Ter Blijt waar we in hoeve Vrunsch de controle vonden. Vanuit de controle maakten we een prachtige lus. Via de Bemelerberg wandelden we naar St-Antoniusbank en Bemelen. Een heerlijk stuk natuur, de Koelboschgrubbe, bracht ons terug naar de controle. Vanuit Ter Blijt trokken we vervolgens naar Berg. Natuurdomeinen als de Bergse Heide en de Stille Meertensgroeve stuurden ons terug naar de startzaal na een prachtige tocht…Jammer van de onweersbuien….

SDC11602.JPG

SDC11603.JPG

SDC11606.JPG

SDC11607.JPG

SDC11610.JPG

SDC11611.JPG

SDC11615.JPG

SDC11618.JPG

SDC11619.JPG

SDC11622.JPG

SDC11623.JPG

SDC11625.JPG

SDC11632.JPG

SDC11634.JPG

SDC11635.JPG

SDC11636.JPG

SDC11637.JPG

SDC11638.JPG

SDC11641.JPG

SDC11644.JPG

SDC11645.JPG

SDC11649.JPG

SDC11650.JPG

SDC11652.JPG

SDC11655.JPG

SDC11658.JPG

SDC11659.JPG

SDC11661.JPG

SDC11666.JPG

SDC11667.JPG

SDC11668.JPG

SDC11669.JPG

SDC11670.JPG

SDC11672.JPG

SDC11674.JPG

SDC11677.JPG

SDC11678.JPG

SDC11680.JPG

SDC11681.JPG

SDC11683.JPG

SDC11684.JPG

SDC11685.JPG

Knipsel.PNG

Bloesemparade dag 1 Vilt 25/04/2015

De wandelvereniging Vilt (gekend van de Heuvelvierdaagse en de Geuldalmarathon) organiseert in samenwerking met stichting IKL-Limburg een tweedaagse bloesemparade vanuit Berg en Terblijt, nabij Valkenburg. Ze bieden per dag een verschillend parcours aan. Op zaterdag (dag 1) kozen we voor het parcours van 21km.

Rustige verharde wegen brachten ons naar de wijk Gasthuis. Achter het café doken onverharde wegen op. De 7km stappers verlieten ons. Na een tijdje bracht een bospad ons dalend verder. Een heerlijk éénmanspad langs een veld zette ons af aan de rand van Cadier en Keer.  In een plaatselijke kroeg bij de kerk vonden we de controle.

Na onze koffiepauze dwarsten we de grote weg tussen Margraten en Maastricht. Een doorsteek door een wandelpoortje leidde een heerlijk stuk parcours in. Prachtige licht golvende natuurpaden tussen de bloeiende bloesems brachten ons aan de rand van Eckelrade. We verlieten de grote afstandswandelaars en trokken terug richting Cadier en Keer. Rustige verharde wegen namen ons een tijdje op sleeptouw. Een mooi oplopende holle weg stuurde ons terug naar de grote weg, die we opnieuw dwarsten. Door een tunneltje vonden we het centrum en de controle terug. Het was stevig begin regenen. We schuilden op het terras onder de paraplu.

Het laatste stuk werd ingeleid met een verkenning van Cadier en Keer. We dwarsten opnieuw de grote weg. Voor even maar. Tussen de bloesems en langs mooie hoeves trokken we over onverharde paden richting Wolfshuis. We hadden reeds een hele tijd de draaiende molen van dit gehucht in het vizier voor we zo goed als langs de molen terugkwamen op het parcours van deze morgen. Een heerlijk ommetje langs een bos over een private weg zette ons af in een weide met prachtig bloeiende bloesems. De weide doorstreek stuurde ons terug naar de startzaal. We hadden er een genietbare tocht opzitten in tegenvallende weersomstandigheden…toch hadden we er beiden wat meer verwacht van het parcours en bleven we wat op onze honger zitten.

SDC11537.JPG

SDC11539.JPG

SDC11541.JPG

SDC11543.JPG

SDC11547.JPG

SDC11549.JPG

SDC11550.JPG

SDC11551.JPG

SDC11552.JPG

SDC11555.JPG

SDC11557.JPG

SDC11559.JPG

SDC11561.JPG

SDC11562.JPG

SDC11567.JPG

SDC11571.JPG

SDC11572.JPG

SDC11579.JPG

SDC11580.JPG

SDC11583.JPG

SDC11587.JPG

SDC11590.JPG

SDC11591.JPG

SDC11595.JPG

SDC11596.JPG

SDC11600.JPG

Knipsel.PNG

Mattentaartentocht Geraardsbergen 19/04/2015

Zondag trokken we richting Geraardsbergen. Daar organiseerde de plaatselijke wandelclub de Padstappers hun wisselbekertocht, de Mattentaartentocht. Rond 10u gingen we van start uit de grote startzaal voor het parcours van 22km.

Zo goed als direct kregen we natuurpaden voor de voeten. Een voetgangerstunnel onder de spoorweg bracht ons in een klein bosje. We volgden dit langs de spoorweg om de Majoor Van Lierde laan te bereiken. We dwarsten de Dender en kwamen bij een monumentje ter ere van Remy Van Lierde, een gewezen gevechtspiloot. Na de splitsing doken we het Boelarebos in. We klommen lichtjes en trokken tussen een tapijt van boshyacinten verder. Boven verlieten alle afstanden tot 16km ons. De rust kwam terug. Een stukje Hoge Buizemont, waar we genoten van het aangeboden vergezicht,  zette ons naadloos af aan de volgende bosdoorsteek het Arduinbos.  Een pad op de rand van het bos leidde ons verder. Uiteindelijk namen rustige verharde wegen het over. We bereikten de rand van Moerbeke en enkele stapwegels stuurden ons naar de controle in een plaatselijk schooltje. Op de speelplaats in de zon genoten we van een koffie.

Na de controle verkenden we even de dorpskom van Moerbeke. Na de splitsing bij de kerk trokken we door een woonwijk. Een heerlijke aaneenschakeling van natuurpaden stuurde ons naar het gehucht Sint-Paulus. We kwamen weer samen met de grote afstanden. We begroeten veel bekende gezichten, voor we de mooie Sint-Pauluskapel rondden. Een afwisselend parcours bracht ons langs de spoorweg. We kwamen terug in Moerbeke en vonden snel de controle terug van daarnet. Het was er ontzettend druk. Toch namen we er even een pauze.

Deel drie bracht ons terug naar de kerk van Moerbeke. Na de splitsing kwamen we langs het kerkhof. Geleidelijk aan verlieten we Moerbeke. We trokken door  de open velden over heerlijke veldwegen. We dwarsten de weg van Moerbeke naar Geraardsbergen en werden met de 22km stappers alleen op pad gestuurd. Langs een mooi veldkruis klommen we lichtjes terug naar de Hoge Buizemont. Langs een restaurant vonden we een trappen passage die ons liet dalen. In de berm tussen 2 wegen genoten we van een mooi natuurpad dat ons op de rand van de Grote Markt bracht. We daalden tot op de Grote Markt. Hier was heel wat bedrijvigheid. Reuzen, Bellemannen, eetstandjes en terrasjes nodigden ons uit. Blijkbaar was deze tocht gekoppeld aan de opening van het toeristisch seizoen. We werden er getrakteerd op een halve mattentaart met koffie. We vertoefden er een tijdje en genoten van het spektakel.

Over de markt trokken we ons opnieuw op gang. De Steen- en de abdijstraat waren de inleiding van de klim naar de top van de Muur. Over de kasseien kwamen we bij café t Hemelrijck. Een extra klim leidde ons naar de Onze-Lieve-Vrouwkapel boven op de Muur. We brachten een bezoekje aan de kapel  en genoten van de prachtige vergezichten. We daalden en stapwegels leidden ons naar het park rond de Abdij. We verkenden het park voor we stevig daalden tot bij de Dender. Langs de Dender trokken we verder. Eerst langs de ene zijde, dan langs de andere zijde verkenden we de Dendervallei. Het jaagpad maakte plaats voor een natuurpad in een bosje langs de Dender. Uiteindelijk leidden rustige wegen ons terug naar de startzaal. Op de speelplaats genoten we inde zon nog van een hapje en een drankje voor we tevreden terugbolden na een zeer geslaagde wandeldag.

SDC11481.JPG

SDC11483.JPG

SDC11485.JPG

SDC11488.JPG

SDC11491.JPG

SDC11492.JPG

SDC11494.JPG

SDC11495.JPG

SDC11497.JPG

SDC11499.JPG

SDC11501.JPG

SDC11502.JPG

SDC11503.JPG

SDC11504.JPG

SDC11507.JPG

SDC11508.JPG

SDC11509.JPG

SDC11510.JPG

SDC11511.JPG

SDC11514.JPG

SDC11515.JPG

SDC11516.JPG

SDC11519.JPG

SDC11521.JPG

SDC11522.JPG

SDC11523.JPG

SDC11524.JPG

SDC11525.JPG

SDC11526.JPG

SDC11527.JPG

SDC11530.JPG

SDC11531.JPG

SDC11532.JPG

SDC11534.JPG

Parcours.PNG

 

100km Marche du Printemps Baudour 10/04/215

Naar aanleiding van de veertigste verjaardag van de wandelclub Les Sans Soucis organiseerden deze wandelclub een 100km vanuit Baudour. Ik trok vrijdagavond richting Baudour, een dorp in de provincie Henegouwen niet zo ver van Mons.

Rond 21u  gingen we van start uit het Parc Communal van Baudour. Zo goed als direct doken we de bossen rond Baudour in. Heerlijke natuurpaden namen ons op sleeptouw.  Ik was op pad met mijn vaste compagnon Rik (van de organiserende club) en met Frans en Marie-Paule. Gelukkig hadden  we een zaklamp bij en vonden we de weg naar Villerot. Door het rustige dorp kwamen we langs een gigantische fabriek voor we onze  eerste stempel kregen in Hautrage.

Na de controle trokken we naar het kanaal dat we een tijdje volgden. Een afwisselend parcours met veel stapwegels bracht ons naar de tweede controle in Ville-Pommeroeul. Van hieruit trokken we terug naar het kanaal. We verlieten het kanaal en trokken onder de snelweg door. We pikten het parcours van vorig jaar op (toen ik hier de 42km wandelde). We kregen een mooi stukje natuurgebied die ons afzette aan de kerk van Montroeul-sur-Haine. We dwarsten de dorpskom en vonden in de stallingen van een vierkante hoeve controle 3 na 16,5km.

Een betonbaan leidde ons weg. Na een tijdje verlieten we deze weg en werden getrakteerd op een waar brokkenpad (geen sinecure in het pikdonker). We overleefden allen het pad en we dwarsten een grote weg. We trokken een recht streep naar Thulin waar we in Le Chiffon Rouge onze vierde stempel  kregen. Na de controle wachtte ons een kaarsrecht onverhard pad langs windmolens. De wind blies stevig in het nadeel. Begeleid van het geluid van de molens stevenden we af op Audregnies. Op het dorpsplein vonden we de controle.

Vanuit deze controle dienden we een lus te wandelen. We trokken naar de Ravel. Voor even maar…we werden zo goed als direct langs een kapel naar beneden gestuurd. Verhard klommen we naar Montignies-sur-Roc. Net voor we het dorp  binnen kwamen werden we rechtsaf gestuurd en daalden we tot bij een riviertje dat we even volgden voor we over het beekje werden gestuurd. Een stevige klim bracht ons tot bij de brasserie de l’abbaye des Rocs. Geen tijd om een kijkje te nemen in de brasserie want we dienden de Chaussée de Brunehaut te volgen die ons terugbracht naar Audregnies en de controle na 31,5km.

We trokken na de controle terug naar de Ravel. We sloegen nu linksaf en volgden een hele tijd de  Ravel. Na het verlaten van dit wandel (fiets) pad kwamen we in Elouges. Enkele stapwegels leidden ons naar de kerk. We verlieten het dorpje op onverharde wegen (opvallend veel tijdens de nacht) die ons door de velden naar een grote weg leidden. Die volgden we even voor we verhard teruggestuurd werden naar le Chiffon Rouge in Thulin voor controle 7.

Door het dorp trokken we ons opnieuw op gang. Een drassige bospassage volgde. Onze zaklamp redde ons van natte voeten en een afwisselend parcours bracht ons terug naar het kanaal van daarnet. We dwarsten het kanaal en kwamen terug in de dorpskom van Hautrage en in de eerste controle van de tocht. We hadden al 48,6km op de teller en werden er getrakteerd op spek met eieren met brood en koffie. Gans de tocht zou de bevoorrading een heel hoog niveau halen.

Met verse krachten gingen we van start voor deel 2 van deze 100km. Stapwegels leidde ons uit het dorp. We trokken door een villawijk en kwamen geleidelijk in de bossen rond Stambruges. Na een heerlijke omzwerving over prachtige bospaden kwamen we bij de hut bij Mer de Sable. Dit zou het centrale punt worden van het tweede deel van deze tocht. Met een stempel meer op onze kaart verkenden we verder het bos rond Stambruges. We verlieten geleidelijk aan het bos en kwamen bij een kanaal dat we even volgden voor we via een brug naar de ander zijde werden gestuurd. Ondanks het feit dat het dag is geworden, missen we een pijl en volgen we niet direct het water aan de andere zijde maar volgen we een tijdje de N50. Uiteindelijk keren we op onze stappen terug en vinden we  het juiste spoor langs het kanaal. Bij een sluis worden we opnieuw de natuur ingestuurd. Een heerlijke aaneenschakeling van onverharde paden leidde ons naar Stambruges. Even piepen we in dit rustig dorpje voor we via heerlijke natuurpaden  worden afgezet in de volgende controle in een voetbalkantine aan de rand van het bos van Beloeil na 61,8km.

Bij het verlaten van de controle begon het te regenen. Het zou voor enkele uren blijven regenen. Gelukkig had Frans een extra regenjasje in zijn heuptas en kon hij mij depanneren (waarvoor dank). Le foret de Beloeil is gekenmerkt voor zijn lange rechte dreven. Dit was dan ook het volgende waarop we getrakteerd werden. We rondden een vijver en kwamen aan de achterzijde van het kasteel. Een aaneenschakeling van wandelpaden bracht ons aan de voorzijde van het kasteel en snel ook bij de controle. Soep en een belegd broodje stonden hier op het menu. Na de controle verkenden we verder het  centrum  van Beloeil voor we bij het kanaal kwamen dat we even volgden. Rustige wegen leidden ons terug naar het bos. De typische dreven namen het opnieuw over en brachten ons terug naar de voetbalkantine. De teller wees 73,5km.

We kwamen direct weer bij het kanaal. Maar voor even want we trokken opnieuw naar de omgeving van Stambruges. We dwarsten het kanaal en via een heerlijke bosdoorsteek kwamen we opnieuw bij de controle in de hut van Mer de Sable na 77,4km.

We dienden hier een lus van 7,1km te wandelen. Een rondje volledig in de bossen van Stambruges. De kilometers begonnen te wegen bij mij en ik kreeg het even moeilijk.  Ik was dan ook niet boos als ik de hut terug zag. Nog 14km te gaan…We rusten even uit en versterkten de innerlijke mens voor we weer op pad trokken.

Wat volgde was een heerlijke licht golvende passage tussen rotspartijen. We waanden ons even in Klein Zwitserland. Onze zwerftocht door dit bos werd even onderbroken. Maar niet voor lang twee verbindingswegen later vatten we een nieuw bosdoorsteek aan. Heerlijk werden we afgezet aan de rand van Hautrage. Wandelwegen leidden ons naar het centrum en de controle. Tijd om nog eens goed uit te rusten en de batterij nog even op te laden. Nog 8,4km….

Rustige wegen leidde ons uit het dorp. Bij de Chapelle Saint-Pierre doken we opnieuw de natuur in en klommen we lichtjes tussen enkele vijvers. De regenjas ging af en verdween in mijn heuptas. Boven brachten rustige wegen ons terug naar het Bois de Baudour. Heerlijke bospaden namen het over. Inderdaad tot de laatste kilometer werden we verwend met natuurpaden. Op 1,2 kilometer van het einde werden we met applaus in de laatste controle ontvangen. Uiteindelijk geraakten iets voor 14 uur terug in het Parc Communal na een heel degelijke 100km met zeer veel onverharde wegen, een heel degelijke bevoorrading, schitterende bepijling en aangenaam gezelschap.  

Hieronder vind je enkele afbeeldingen van deze tocht (met dank aan Marie-Paule voor enkele foto’s)

1518144_1028380890508729_7096685984728436943_o.jpg

11017523_1028381207175364_4272095886513264504_o.jpg

SDC11469.JPG

SDC11470.JPG

10984609_1570947203159651_3245772131608095934_n.jpg

1902736_1570947303159641_6129364011027955560_n.jpg

21125_1570947243159647_3227544990409783103_n.jpg

SDC11471.JPG

SDC11472.JPG

SDC11473.JPG

11149510_1570947426492962_7876378480527493509_n.jpg

SDC11474.JPG

SDC11475.JPG

SDC11476.JPG

11138546_1570947536492951_5904445128688511366_n.jpg

SDC11477.JPG

11148461_1570947553159616_596315688274992402_n.jpg

SDC11478.JPG

SDC11480.JPG

 

Paaswandeling Hoensbroek 06/04/2015

Na onze avonturen zondag in Kanne bleven we in de streek overnachten. Maandag gingen we wandelen bij onze Noorderburen in Hoensbroek. Hoensbroek is een deelgemeente van de stad Heerlen. Het is gekend om zijn mooi kasteel. Op Paasmaandag organiseert de Wandelgroep Hoensbroek steeds een Paaswandeling. Dit jaar waren we erbij en kozen we voor de afstand van 21km.

De tocht kwam wat moeilijk op gang. We verlieten de woonwijk, waar de startzaal zich bevond. We dwarsten vervolgens de spoor- en de snelweg. Een verbindingsweg bracht ons naar de natuurzone Terworm. We dwarsten de Geleenbeek en rustige fiets- en wandelwegen namen ons op sleeptouw tot aan de rand van de gemeente Voerendaal. Via de Putter- en de Molenweg kwamen we op natuurpaden langs de Hoensbeek. Waar deze beek uitmondde in de Geleenbeek, volgden we de Geleenbeek. Een fietspad leidde ons naar het kasteel Rivieren. In de gebouwen van dit kasteel was de controle opgetrokken. Kasteel Rivieren is één van de vijf kastelen van de gemeente Voerendaal. Het werd al vermeld in 1364, toen het werd gesticht door Catharina van Rivieren, priores van het klooster Sint-Gerlach te Houthem. De oorspronkelijke functie van het gebouw was een klooster. Het huidige kasteel stamt uit begin 18e eeuw. Kasteel Rivieren is in het bezit van de familie De Marchant et d’Ansembourg, in welke familie het zich nog steeds bevindt. Een  brug over een gracht leidt naar een U-vormige kasteelhoeve. Het kasteel zelf ligt wat terzijde hiervan. De hoeve wordt voor agrarische doeleinden gebruikt. Het terrein is toegankelijk voor publiek. Zo zijn er bij het kasteel forellenvijvers, waarin gevist kan worden. Regelmatig worden in het kasteel exposities georganiseerd.

Na onze pauze wandelden we door een wandelpoortje, het natuurpad de Esschenderweg op. We volgden dit pad tot in het gehucht Weustenrade. Een prachtig vakwerkhuis trok onze aandacht voor een veldweg ons uit dit rustig gehucht leidde. Bij een veldkruis werden de 21km stappers apart op pad gestuurd. Door het gehucht Retersbeek vonden we een mooi wandelpad, het Puttersvoetpad. We volgden dit pad tot bij een mooie hoeve. We maakten hier een lus door het golfterrein van Voerendaal. Vervolgens piepten we even aan de rand van de dorpskom van Voerendaal voor een pad langs de beek ons terugbracht naar de Putter- en de Molenweg. Van hieraf pikten we het parcours van daarnet op en wandelden we terug naar het kasteel Rivieren.

Het laatste stuk startte identiek als de lus tot bij het veldkruis. Nu werden we niet linksaf gestuurd naar Retersbeek maar rechtsaf. Een heerlijke veldwegel stuurde ons over een beekje bij twee wilgen. Een éénmansnatuurpad tussen de velden leidde ons naar het kroonluchteratelier de Rode Hoeve. We kwamen in het gemeentje Swier. Het wandelpad de Weg achter Swier leidde ons heerlijk rond het piepkliene dorpje. We kwamen langs de Isidoruskapel voor we het Oude molenvoetpad vonden in een moerassig gebied. Dit pad bracht ons naar het gehucht Brommelen. Een opklimmend fietspad stuurde ons terug naar een passage over de spoorweg voor we door de woonwijk de startzaal terugvonden.

Buiten het feit dat we niet langs het mooie kasteel van Hoensbroek wandelden en dat we voor en na de controle een behoorlijk stuk dubbel dienden te lopen, hadden we genoten van deze rustige tocht.

SDC11432.JPG

SDC11433.JPG

SDC11434.JPG

SDC11436.JPG

SDC11440.JPG

SDC11442.JPG

SDC11443.JPG

SDC11444.JPG

SDC11446.JPG

SDC11447.JPG

SDC11448.JPG

SDC11449.JPG

SDC11450.JPG

SDC11453.JPG

SDC11457.JPG

SDC11458.JPG

SDC11460.JPG

SDC11461.JPG

SDC11462.JPG

SDC11464.JPG

SDC11465.JPG

SDC11468.JPG

Parel van de Jekervallei Kanne 05/04/2015

Kanne is een dorp gelegen pal tegen de Belgische-Nederlandse grens, net ten zuiden van Maastricht. Hier organiseren de Tongerse wandelvrienden hun parel van de Jekervallei.  Kanne ligt geprangd tegen het Albertkanaal. Langs dit kanaal vonden we dan ook een parkeerplaats pal bij de startzaal. Na het vervullen van de administratieve formaliteiten, gingen we van start voor het parcours van 21km. Even door het rustige dorp en we stonden oog in oog met het prachtige kasteel van Neercanne. Enkel de 5km stappers gingen door de poort het kasteel binnen. Al de andere afstanden klommen via een holle weg een bos in. Boven kregen we een heerlijke omzwerving in dit rustig bos aangeboden voor we daalden om aan de achterzijde van het kasteel uit te komen. We kregen een prachtig panorama aangeboden op enerzijds Kanne en het Albertkanaal, anderzijds de Jekervallei en Maastricht. We daalden tot bij de poort van het kasteel. We namen even een kijkje… voor de kasteeldreef ons weg leidde. We dwarsten de weg naar Maastricht en wandelden via het Jezuitenpad naar de Jeker. We dwarsten deze rustige rivier, die in Maastricht in de Maas vloeit. De grotere afstanden trokken alleen op pad en klommen het bos rond de Sint-Pietersberg in. We kwamen door een klappoort opnieuw bij de kleinere afstanden en dwarsten een wei met een prachtig zicht op het in de zon badend Kasteel Neercanne. Via een trap en heerlijke natuurwegen maakten we nog een extra omzwerving om uiteindelijk met alle afstanden samen naar Kanne te wandelen waar we in de schaduw van de kerktoren de controle vonden na 6,9km.

Na de controle gingen we van start voor een lus van 7 kilometer. Een heerlijke holle weg liet ons klimmen naar een plateau. Rustige natuurwegen namen ons op sleeptouw. We kwamen langs de kasteelhoeve Caestert (nu een ruïne) waar we indertijd controle hadden op de 50km van Oupeye-Maastricht-Oupeye. We daalden lichtjes en kwamen langs prachtige mergelgrotten. Door een stenen poort kwamen we langs de Maas. Het pad liep parallel aan deze rivier en bood ons een prachtig uitzicht op de waterpartij die de  Maas ons aanbood met het grindgat Oost-Maarland en de Pietersplas. We klommen van het pad weg. Na een tijd klimmen bracht een zeer stevige trappenpassage ons nog hoger, namelijk bij een observatiepunt. Hier hadden we een prachtig uitzicht van 360° op de Maas, Kanne, het kasteel Neercanne, een mergelgroeve en Maastricht. We rustten er wat uit op een bank in de zon en genoten van een appel voor we de afdaling inzetten. We daalden een hele tijd en kwamen uiteindelijk bij de mergelgroeve beneden uit. Langs een meer en een wei met veel schapen werden we naar een volgende klim gestuurd. Natuurpaden gekruid met haarspeldbochten brachten ons opnieuw naar boven. Hier pikten we het parcours van daarnet op en daalden met alle afstanden naar de controle in Kanne terug na 13,9km.

We verlieten de dorpskom en werden direct gesplitst. We dwarsten opnieuw de Jeker en kwamen bij de prachtige brug over het Albertkanaal. We dwarsten het kanaal, dat we na de splitsing volgden. We rondden de plezierhaven van Kanne en volgden een tijdje een fietspad. We verlieten het kanaal en bleven het fietspad volgen langs een gracht. We werden na een tijdje over de gracht gestuurd en een stevige trappen passage (ik dacht even aan het Helle gat op de Rode Berg) stuurde ons door het bos naar het plateau van het fort van Eben Emael. Eben-Emael is een reus onder de forten. Verspreid over een oppervlakte van 75 ha (150 voetbalvelden) liggen 17 bunkers van uiteenlopende types. Boven maakten we een omzwerving op het plateau van bunker naar bunker. Uiteindelijk daalden we stevig door het bos om eigenlijk bij de hoofdingang uit te komen. Langs een tank trokken we langs de  parking terug naar de Jeker. We dwarsten de Jeker en kwamen langs een mooie watermolen. Rustige natuurwegen in de Jekervallei leidden ons terug naar Kanne. Net voor de passage van het Albertkanaal trakteerde de parcoursbouwer ons nog op een toetje. Een zeer stevige klim op de flanken van de Tienderberg. Boven genoten we van het prachtig zicht op de mooie brug en het Albertkanaal. We daalden en passeerden het Albertkanaal om opnieuw inde startzaal uit te komen.

Veel tochten hebben in hun naam het woord “parel”…maar deze tocht mag deze term inderdaad gebruiken. Dit was een fenomenaal mooie tocht…maar ook een zeer pittige tocht met veel klim- en daalwerk…

SDC11384.JPG

SDC11386.JPG

SDC11390.JPG

20150405_100119.jpg

20150405_100852.jpg

20150405_102219.jpg

20150405_102920.jpg

20150405_102937.jpg

20150405_103212.jpg

SDC11395.JPG

20150405_110255.jpg

20150405_110834.jpg

20150405_112343.jpg

20150405_112654.jpg

20150405_112739.jpg

SDC11399.JPG

SDC11401.JPG

SDC11404.JPG

20150405_115409.jpg

20150405_120347.jpg

20150405_122532.jpg

20150405_122619.jpg

SDC11408.JPG

SDC11411.JPG

SDC11412.JPG

SDC11413.JPG

SDC11414.JPG

SDC11416.JPG

SDC11417.JPG

SDC11418.JPG

SDC11421.JPG

SDC11422.JPG

SDC11423.JPG

SDC11424.JPG

SDC11426.JPG

SDC11429.JPG

20150405_140832.jpg

SDC11430.JPG

20150405_142742.jpg

20150405_142845.jpg

20150405_143204.jpg

SDC11431.JPG